«خدا» را معاف کنید لطفا!

نفت تهران در پی یک بازی جنجالی و پرحاشیه موفق شد سپاهان را در اصفهان شکست بدهد و به فینال مسابقات جام حذفی راه پیدا کند. اوج بحران در این مسابقه، پنالتی مشکوکی بود که در دقایق پایانی به سود سپاهان اعلام شد. این پنالتی که کارشناسان داوری هم در مورد آن نظرات ضدونقیضی داشته اند، اعتراض شدید دایی را به دنبال آورد و باعث شد او از کنار زمین اخراج شود. در نهایت هم بهترین بازیکن سپاهان یعنی احسان حاج صفی این ضربه را از دست داد تا نفت به فینال برسد. بعد از این مسابقه اظهارات کوتاهی از علی دایی منتشر شد که کاملا قابل بحث است. سرمربی نفت دوباره همان اشتباه به شدت رایج و تکراری را مرتکب شد و با گره زدن موضوع این پنالتی به مسایل ماورایی، گفت: «وقتی داور برای سپاهان پنالتی گرفت به دروازه بان مان گفتم اگر این توپ گل شود فوتبال را کنار خواهم گذاشت. من مطمئن بودم که خدای بالای سر، حق را به حق دار می رساند. حالا هی بروند تقلا کنند، وقتی آن بالایی نخواهد هیچ اتفاقی نمی افتد.» موضوع واضح است؛ شهریار ادعا می کند چون پنالتی اعلام شده به سود سپاهان ناحق بوده، به گل تبدیل نشده تا عدالت رعایت شود؛ اما آیا واقعا می شود فوتبال را به این شکل تفسیر کرد؟

فروردین88 اوج درگیری بین محمد مایلی کهن و امیر قلعه نویی بود. در همین حین سایپا و استقلال به مصاف هم رفتند و در شرایطی که نزدیک بود آبی ها بازی را با پیروزی پشت سر بگذارند، سایپا در دقیقه آخر با گل کاظم برجلو کار را به تساوی کشاند. این مساوی تیم قلعه نویی را کمی از قهرمانی دور کرد؛ آنچه حاجی مایلی در مصاحبه های بعد از بازی و نیز بیانیه تاریخی اش علیه سرمربی وقت استقلال، از آن به عنوان یک نشانه غیبی نام برد. مایلی کهن پس از آن مسابقه با اشاره به گل دقیقه90 تیمش گفته بود: «هيچ دستي برتر و بالاتر از دست خداوند عزوجل نيست و اوست كه اگر بخواهد كسي را خوار نمايد، خوار و اگر كسي را عزيز بداند عزيز خواهد كرد.» با وجود این، همان فصل استقلال مقام قهرمانی لیگ برتر را به دست آورد و قلعه نویی غرق در شور و شعف شد. جالب اینکه قهرمانی آبی ها در شهر مشهد به دست آمد تا قلعه نویی و دوستانش هم بحث را «اعتقادی» کنند و از قهرمانی لیگ هشتم در جوار بارگاه امام هشتم سخن بگویند!

اصلا چرا راه دور برویم؟ همین علی دایی در لیگ سیزدهم سرمربی پرسپولیس بود و مسابقه اش با همین تیم سپاهان در اصفهان به جنجالی بی سابقه در تاریخ فوتبال ایران تبدیل شد. محسن قهرمانی در دقیقه دوم آن بازی یک پنالتی حیرت انگیز به سود سپاهان اعلام کرد و به مدافع پرسپولیس هم کارت قرمز داد. کیفیت اتفاقی که در این صحنه رخ داد طوری بود که برای اولین بار بحث فساد و احتمال ارتشای یک داور به طور علنی در رسانه ها مطرح شد و قهرمانی ماه ها از صحنه قضاوت دور ماند. حالا از دایی می پرسیم سرنوشت آن پنالتی ناحق چه شد؟ جالب است که هادی عقیلی آن را گل کرد و وقتی داور دستور تکرار ضربه را داد، باز هم توپ را به تور چسباند! همان گل و همان اخراج یکی از مهمترین عواملی بود که باعث شد پرسپولیس دایی در پایان فصل روی پله دوم بماند و جام را لمس نکند. راستی چرا فرضیه امروز شهریار، آن روز جواب نداد؟

در تئوری بافی ها و بازی های تان با کلمات، «خداوند» را معاف کنید لطفا! باور کنید شأن و جایگاه این مفهوم خیلی اجل از کشمکش های فوتبالی است. اگر قرار باشد کیفر الهی را به عنوان یک قانون و قاعده در فوتبال جا بیندازیم، از فردا همه در مستطیل سبز به دنبال فرشته عدالت خواهند بود و ممکن است با گل شدن یک پنالتی ناحق، کل باورهای شان زیر سوال برود. فوتبال فقط یک بازی است که قرار نیست همیشه در آن جوانمردترها یا شایسته ترها پیروز شوند. تا به حال هزاران بار در نقاط مختلف جهان تیم هایی به پیروزی یا حتی قهرمانی دست یافته اند که سال ها بعد فساد و تبانی مدیران آنها به اثبات رسیده و یا موضوع چنان مشمول مرور زمان شده که هیچ کاری از دست «قانون» برنمی آمده است. پس لطفا کارتان را انجام بدهید و اتفاقات خوشایند خودتان را به بدترین شکل ممکن تئوریزه نکنید!

نویسنده: رسول بهروش