آقای مایلی کهن الان مدافع کارکنان شهرداری شدید؟

محمد مایلی کهن روز گذشته در اعتراض به صحبت های علی دایی در برنامه 90 با لباس رفتگری به تماشای بازی دو تیم استقلال و ملوان رفت. او باری دیگر فقط می خواست نشان دهد که ایستاده و مبارزه می کند. او باز با الفاظ سعی داشت خوب بازی کند. مرد همیشه جنجالی این بار سعی داشت برای ضربه زدن به شاگرد قدیمی در جنگ از حربه ای غیرورزشی استفاده کند. حاجی این بار لباس نارنجی به تن کرد تا بگوید دایی به رفتگران توهین کرده فارغ از اینکه شاید باید باری دیگر حرف های دایی را گوش کند. اینکه یک بخش خبری به این دلیل به دایی توپیده و اینکه حالا زمان مناسب برای زدن دایی است آیا بهانه ای دست است برای این شمایل زیر باران؟

به راستی این رفتار مایلی کهن چه فرقی دارد با رفتارهای گاه غیر دفاع علی دایی که برای مثال در دعوای داوری ورود به حوزه شخصی زندگی افراد می کرد تا شاید برای خود مفری باز کند. به راستی جای اخلاق در میان این رفتارهای تان کجاست اساتید؟ آیا الان ما روزنامه نگاران هم باید مدعی مایلی کهن باشیم چون او در همین تصاویر معلوم است روزنامه ای را زیر پایش گذاشته و از آن برای نشستن روی صندلی استفاده کرده. رفتاری که گلایه بسیاری از همکاران ما را به همراه داشته است.