آنالیز؛ وقت رفتن برانکو رسیده بود؟

حالا دیگر برانکو ایوانکوویچ از پرسپولیس رفته و این یعنی ورق خوردن یک فصل چهارساله در تاریخ این باشگاه. از هفته های پایانی لیگ چهاردهم و راه رفتن در لبه های سقوط تا لیگ هجدهم و عادت پرتکرار ایستادن بر بالاترین سکو، راهی ست که پرسپولیس با برانکو پیمود. تیم آنالیز ما با بررسی شاخص های فنی، فراز و فرودهای این مسیر را بررسی کرده است.

از تاثیرات حضور مربیان با کیفیت بالا در سطح باشگاهی و ملی در چندسال اخیر، پررنگ شدن توجه به آرایش پایه ایست که آن ها برای تیم شان انتخاب می کنند و نسبت این آرایش با تفکر فوتبالی آن ها. آرایش پایه ای که تیم برانکو در چند فصل متمادی با آن شناخته شد 442 لوزی ای بود که نشان تیم برنده او به حساب می آمد. آرایشی که هجومی ترین تیم برانکو را در همان فصل ابتدایی (پانزدهم) ساخت. به جز لیگ گذشته که فاکتورهای فنی پرسپولیس رو به افول رفت، در سه فصل پیاپی سرخپوشان میانگین شوت نزدیک به هم داشتند و در این میان لیگ پانزدهم با 14.7 شوت در هر 90 دقیقه سرآمد بود. هجومی ترین پرسپولیس در همین فصل شکل گرفت. جایی که آن ها با 50 گل زده رکوردی زدند که در سه فصل بعدی (به ترتیب با 46، 48 و 36 گل زده) تکرار نشد.

هجومی ترین تیم برانکو قهرمان نشد، اما او سعی کرد در ادامه با بالانس دفاعی و هجومی تیم اش، فوتبالی بر پایه مالکیت و پاس های پرتعداد بسازد. طبق آمار متریکا میانگین مالکیت پرسپولیس از 55 درصد در لیگ پانزدهم به بالای 60 درصد در دو فصل بعدی اش رسید. با در اختیار گرفتن توپ در زمین، روند افزایش تعداد پاس آن ها نیز با همین شیب رشد کرد. میانگین 402.5 پاس در هر بازی در لیگ پانزدهم به 510.5 پاس در لیگ شانزدهم و بعد از آن به 524.5 پاس در لیگ هفدهم رسید.

 لیگ هجدهم و آخرین فصل حضور برانکو در ایران و پرسپولیس گرچه با تکمیل سه گانه قهرمانی لیگ همراه بود اما از لحاظ فنی نشانه های پایان یک دوران را در خود داشت. جایی که فوتبال مبتنی بر مالکیت آن ها با افتی محسوس دوباره به میانگین زیر 60 درصد رسید و باوجود بازگشت دوباره هافبک چهار نفره آن ها از آرایش خطی به آرایش لوزی، افت قابل توجهی در میانگین پاس های رد و بدل شده را نیز تجربه کردند. تیم برانکو در این فصل نسبت به فصل قبل به طور میانگین در هر بازی تقریبا نود پاس کمتر داد.

برانکو میراثی از جام ها و رکوردها از خود به جا گذاشت. تیم او را با تلاش همیشگی اش برای پیروزی به یاد خواهند آورد. آن ها در فصلی که در فاکتورهای فنی هم افت نشان می دادند هر دو جام ایران را به دست آوردند. این شاید زمانی به جا برای نقطه گذاشتن بر پایان یک دوره باشد.