آنالیز بازی پرسپولیس در مقابل استقلال

آرایش :
1) پرسپولیس همچون مسابقات قبل، از پیشرفته ترین آرایش فوتبال، یعنی 1ـ3ـ2ـ4 استفاده کرد. این آرایش در اروپا به درخت کریسمس معروف است و برای اولین بار فرانسویها آن را طراحی کردند و در ایران مجید جلالی در سال 1379 در تیم سایپا اجرا کرد.

طرح اصلی بازی :
1) نقشه ی اصلی پرسپولیس رساندن توپ به خلعتبری  و آغاز یک کار تاکتیکی تهاجمی از سوی او بود. به وفور سعی می شد توپ به او برسد، و پاسهای هوایی (پاس مستقیم) از سیدجلال، بنگر، و علی عسکری به سوی خلعتبری بود.

نقاط قوت :
1) نکته ی جالب توجه از مسابقه، میل فراوان به پیروزی تیم پرسپولیس بود؛ چراکه دایی با ریسک مثبت،اجازه ی نفوذ و شرکت در کارهای ترکیبی در یکسوم حمله به سیدمیثم حسینی و علی عسگری داده بود. این دو مدافع کناری، با تنظیم زمان حرکت، نفوذ می کردند و اجازه ی فضاسازی به سه عنصر سپر تهاجمی پرسپولیس (خلعتبری، صادقیان، عالیشاه) می دادند.

2) بسیاری از تیمهای دنیا در سیستم 1ـ3ـ2ـ4 وقتی در کناره های زمین مورد تهاجم حریف قرار می گیرند،  یکی از هافبک مدافع میانی همان سمت به کناره ی زمین برای حمایت اضافه می شوند؛ اما در پرسپولیس که نوری و حقیقی هافبک مدافعان میانی بودند، در همان میانه ی زمین فضا را پوشش می دادند و این وظیفه ی حمایت، بر عهده ی خلعتبری و عالیشاه که دو هافبک مهاجم کناری هستند، گذاشته شده بود. این نقشه، دو مزیت بزرگ دارد: هم فضای میانه ی زمین پوشش داده می شود و راههای شوتزنی و استفاده از عمق از سوی حریف بسته میشود و هم در صورت ارسال هوایی توپ حریف، توپهای برگشتی به میانه ی زمین توسط بازیکنان خودی دریافت می شود.

نقاط ضعف :
1) عجله در ارائه ی محصولات. این محصولات عبارتند از: بازی های ترکیبی، سانتر، شوت، پاس در عمق، و پاس بلند. پرسپولیس می توانست در یک سوم تهاجمی، باحوصله تر بازی کند و این محصولات را پخته تر و پرمغزتر ارائه دهد تا شانس برای گلزنی بیشتر باشد. خطرناکترین موقعیت گلزنی پرسپولیس، ضربه ی ایستگاهی نوری بود که دروازبان حریف از کنار تیرک بیرون کشید. نقطه ضعفی که خوشبختانه دایی نیز درباره ی آن با ما هم عقیده بود و در کنفرانس بعد از مسابقه به آن اشاره کرد.

2) در یک مسابقه بسیار پیش می آید که ارسال های هوایی در میانه ی زمین فرود آید. سیدصالحی (تک مهاجم وسط) که بلندقامت تر از صادقیان (هافبک مهاجم وسط) است، بجای صادقیان برای زدن ضربه ی اول به زیر توپ می آمد! این در حالی بود که در چنین مواقعی صادقیان جای خالی او را برای دریافت احتمالی توپهای دوم پر نمی کرد.

حسین غدیری / آنالیزور فوتبال