افشین قطبی: به ما مربیان آمریکایی سخت تیم می دهند!

 افشین قطبی که برای کمک به پاتریک کلایورت در تیم ملی کوراسائو برای دو دیدار مقابل السالوادور به این تیم پیوسته، پس از شکست یک بر صفر در دیدار رفت در خانه در مصاحبه با سایت «the original winger» ابراز امیدواری کرده بود تیمش با پیروزی 2 بر صفر در دیدار برگشت راهی مرحله بعد شود. مشروح این مصاحبه که روز گذشته و ساعتی پیش از دیدار برگشت دو تیم السالوادور و کوراسائو انجام شد، به شرح زیر است:

شما اكنون با تيم ملي كوراسائو هستيد، وضعيت چگونه است؟
ما در ديدار رفت با السالوادور با يك گل مغلوب شديم، البته من فقط چند روز قبل از اين بازي به تيم پيوستم و با تنها 3 روز تمرين نمي شد انتظار بيشتري داشت، البته در صورت پيروزي در ديدار برگشت با 2 گل صعود مي كنيم.

چطور شما به عنوان دستيار به تيم ملي كوراسائو آمديد؟
من و كلايورت سال گذشته به دوستان نزديكي تبديل شديم و او از من براي اين همكاري پرسيد و صادقانه بگويم من ابتدا مردد بودم اما بعد تصميم به همكاري گرفتم اما آينده ام در اين تيم به نتايج بازي با السالوادور بستگي دارد.

انتظار شما از تيم در مقدماتي جام جهاني چيست؟
انتظارات ما بالاست اما ساختن يك تيم خوب در كوراسائو زمان مي خواهد.

شما با تعدادي از مربيان بزرگ هلندي كار كرده ايد، آيا فلسفه فوتبال آنها يكسان است؟
ايدئولوژي فوتبال آنها مشابه و بر اساس آموزش فوتبال هلندي است اما هركدام از آنها شخصيت و سبك خاص خود را دارند.

در روزمه شما كار در تيم ملي ايران و نقاط مختلف آسيا ديده مي شود، اين براي شما چگونه بوده است؟
اين سفري باورنكردني بود، هر تجربه منحصر به فرد بوده و چالش هاي خاص خود را داشته است.

با توجه به تجربه كشورها و فرهنگ هاي مختلف، آيا فكر مي كنيد شما سبك يا فلسفه خاصي در فوتبال داريد؟
به عقيده من ورزش بايد سرگرم كننده و براي طرفداران جذاب باشد، سبك من ايجاد احساسات و خلق خاطرات ماندگار است اما سبك فني بستگي به نقاط قوت و كيفيت بازيكنان دارد.

شما سال هاي زيادي را صرف مربيگري در آمريكا كرده ايد اما مربيان آمريكايي زيادي نيستند كه شانس مربيگري در خارج از كشور را داشته باشند، چرا اين كار براي مربيان آمريكايي دشوار است؟
من از جواني فوتبال را در آمريكا آغاز كردم، در سطح دبيرستان در جنوب كاليفرنيا و سپس در UCLA بازي كردم، جغرافياي سياسي نقش بزرگي در صنعت فوتبال دارد، ما به عنوان مربيان آمريكايي خود را در سطح جهاني مطرح نكرده ايم، ما بايد سخت تر كار كنيم تا فرصت هاي بهتري در خارج از كشور به دست آوريم، به عنوان مثال مديران باشگاه به دنبال مربيان برزيلي مي روند چون مي خواهند تيم شان به سبك برزيلي بازي كند يا به دنبال مربي آلماني مي روند چون آلمان قهرمان جهان شده است اما به ما مربيان آمريكايي سخت اعتماد مي كنند، متأسفانه مليت از كيفيت يا تجربه مهم تر است.

شما به فوتبال آمريكا يا به طور خاص MLS برمي گرديد؟
من تقريباً يك دهه قبل مربي لس آنجلس گالكسي بودم، MLS همچنان در حال پيشرفت در تمام سطوح است و من دوست دارم كه بخشي از اين تكامل باشم.

شما درك ورزشي از بازيكنان آمريكايي، سيستم فوتبال آمريكايي و فوتبال جهاني داريد، چه چيزي را براي MLS و بازيكنان آمريكايي مفيد مي دانيد؟
بازيكنان آمريكايي داراي غرور، روحيه پيروزي و كيفيت فيزيكي هستند، من شروع به مربيگري در آمريكا كردم زماني كه فوتبال در اينجا تازگي داشت، من اميدوارم كه تجربياتم بتواند كمك زيادي به توسعه اين بازي زيبا به سبك آمريكايي كند.

سلام آمريكايي / بله، كيفيت اصلاً مهم نيست
افشين قطبي كه وقتي در ايران بود، مي گفت تا هفت پشتش ايراني هستند، حالا دور از ايران خود را يك مربي آمريكايي مي نامد!
قطبي مي گويد: «به ما مربيان آمريكايي سخت كار مي دهند و الان در فوتبال، مليت مهم تر از كيفيت شده!»
حق باقطبي است... لااقل در ايران كه همين شكل بود. در ايران اگر به كيفيت اهميت مي دادند كه افشين قطبي سرمربي تيم ملي نمي شد تا يك جام جهاني و يك جام ملت ها را از ما بگيرد... با افشين قطبي كه مي گفت دو كره را مثل كف دستش مي شناسد و بعدها معلوم شد انگار كف دست خودش را هم نمي شناسد (!)، به جام جهاني 2010 نرسيديم و در جام ملت هاي آسيا 2011 هم اتفاقاً پشت ديوار كره جنوبي مانديم و راهي نيمه نهايي نشديم. حالا همين جناب قطبي دور از ايران، آمريكايي شده و يادش رفته وقتي سرمربي پرسپوليس بود و با واژه هاي كليدي قلب شير و مغز... دلربايي مي كرد، چگونه خودش را ايراني مي دانست!