انگار نوراللهی دیگر هافبک دفاعی نیست!

احمد نوراللهی که فصل قبل با بازی های خوبش به پیراهن تیم ملی رسید یکی از مهره های مورد اعتماد گابریل کالدرون در پرسپولیس بوده و طی 5 بازی قبلی لیگ به میدان رفته و در برخی از این مسابقات با بازوبند کاپیتانی 90 دقیقه در میدان حضور داشته است.

نوراللهی در هر دو سیستم مورد استفاده کالدرون چه دو مسابقه ابتدایی که پرسپولیس 1-4-1-4 بازی می کرد چه حالا که 2-4-4 لوزی بازی می کند در نقش هافبک دفاعی به میدان رفته است. این دقیقاً همان پست اصلی نوراللهی است. همان جایی که پرسپولیس روی او انگشت گذاشت تا رقیبی جوان برای رضا حقیقی و مهرداد کفشگری باشد. بعدتر نوراللهی برای حضور در ترکیب اصلی بارها با ربیع خواه و کامیابی نیا هم رقابت کرده اما طی دو فصل گذشته بیشتر از اینکه یک هافبک تدافعی تخریب چی باشد یک بازوی دونده و جنگنده و بعضاً پاسور و شوتزن به حساب می آمد.

نوراللهی به تشخیص برانکو در بسیاری از مسابقات دو فصل گذشته به عنوان هافبک تهاجمی یا هافبک کناری به میدان رفت و خیلی کم و تنها در شرایط اضطرار به عنوان هافبک دفاعی بازی کرد اما حالا و از ابتدای فصل فقط در نقش هافبک دفاعی بازی کرده است.

با این وجود آنچه از نمایش های اخیر نوراللهی مشخص است اینکه او با وجود توانایی های فردی اش تا حدودی خصایص مثبت خود در فاز دفاعی و به عنوان هافبک مقابل خط دفاعی را از دست داده و تا حدودی برای تیمش مشکل ساز شده تا جایی که همه یادشان افتاده غیبت کمال کامیابی نیا یکی از دلایل مشکلات اخیر پرسپولیس است.

نوراللهی در توپگیری، جارو کردن فضای مقابل خط دفاعی و تخریب بازی هافبک های حریف آنطور که باید مثبت عمل نکرده تا جای خالی کمال بیشتر از قبل به چشم بیاید. در صحنه گل سپاهان فضایی که در اختیار استنلی کی روش قرار گرفت تا او شوت بزند، درست همان جایی است که هافبک دفاعی باید آن را تنگ کرده و به کمک مدافعانش مجالی برای شوتزنی به بازیکن حریف ندهد اما نوراللهی که بیشتر به عنوان پاسور در کارهای رو به جلوی تیمش حضور دارد در این صحنه مهم غایب بود.

شاید به همین خاطر بود که کالدرون فردای بازی با سپاهان نوراللهی را کناری کشید و با او درباره شرح وظایفش و البته انتظاری که از او به عنوان تنها هافبک دفاعی تیمش دارد، صحبت کرد.