اول روشن شدن تكليف مديريت بعد جذب حامي مالي/ بحران اسپـــانسرینگ در پرسپولیس

 اسپانسرها مدتی است از کار کردن با باشگاه پرسپولیس هراس به دل دارند و نمی خواهند به این ماجرا ورود کنند. حامیان مالی که می توانند بیشترین کمک را به باشگاه ها داشته باشند.

در واقع، به غير از باشگاه هاي صنعتي كه به لطف پشتوانه قدرتمندشان فعاليت مي كنند، ساير باشگاه ها بدون گرفتن اسپانسر هيچ كاري از دست شان برنمي آيد به خصوص استقلال و پرسپوليس كه مجبورند حداقل 70 درصد بودجه شان را از طريق اسپانسرها تأمين كنند.

با اين حال از بس بدقولي و سوء مديريت طي اين سال ها در دو باشگاه رخ داده كه اسپانسرها تمايل كمتري دارند با سرخابي ها همكاري داشته باشند.

باز هم مي توان در اين مورد، خرج استقلال را از پرسپوليس جدا كرد زيرا آنها ثبات مديريت بهتري دارند اما پرسپوليس طي 3 سال گذشته، 7 بار مديريت خود را تغيير داد و بيش از 17 نفر به هيأت مديره اين باشگاه رفتند و آمدند.

حالا بحران اسپانسرينگ نيز مثل بحران نتيجه گيري، باشگاه پرسپوليس را احاطه كرده است. در سال هاي گذشته، هر مديري كه به پرسپوليس آمد، اسپانسرهاي مديريت قبلي را كنار زد تا اسپانسرهاي مدنظر خودش را بياورد. مثلاً وقتي محمد رويانيان مديرعامل شد، قرارداد اسپانسر شهرداري كه توسط حبيب كاشاني روي پيراهن سرخپوشان رفته بود را به صورت يكطرفه لغو كرد.

علي پروين، اين كار را با اسپانسر مدنظر رويانيان انجام داد تا نام يك بانك خصوصي را روي پيراهن سرخپوشان ببرد. سپس پاي شركت SIS به ميان آمد كه قرارداد اين شركت نيز به صورت يكطرفه لغو شد. وقتي عليرضا رحيمي و هيأت مديره فصل چهاردهم پرسپوليس منصوب شدند، با شركتي به نام بهنام پيشروي كيش همكاري كردند ولي هنگامي كه حميدرضا سياسي مديرعامل باشگاه شد، نام اين شركت را نيز از روي پيراهن پرسپوليس برداشت تا نام شركت مدنظر خود را روي پيراهن تيم حك كند. عمر مديريتي او نيز خيلي زود به اتمام رسيد زيرا به خاطر لغو يكطرفه قرارداد دو شركت با پرسپوليس، بايد به زندان مي رفت.

محمدحسين نژادفلاح، يك اسپانسر ديگر را معرفي كرد كه براي چند بازي هواي پرسپوليس را داشتند و آنها هم از همكاري با باشگاه در پايان فصل چهاردهم دست كشيدند. به نظر مي رسيد در فصل پانزدهم، از اين نظر شرايط پرسپوليس بهبود مي يابد ولي اين اتفاق رخ نداد و پرسپوليس تا به حال كه 4 هفته از ليگ را پشت سر گذاشته ايم، هيچ حامي مالي قطعي ندارد و قراردادهايش به صورت بازي به بازي منعقد مي شود.

اين موضوع براي باشگاهي مثل پرسپوليس، يك فاجعه مديريتي است و حق داريم كه نام بحران را بر روي اين ماجرا بگذاريم.