بازهم فحش بده استاد

یک شب جواد خیابانی موقع گزارش یکی از مسابقات کوپا آمریکا گفت: «بعید است در این جام بازی دفاعی از تیمی ببینیم، مگر اینکه کارلوس کی روش با کلمبیا چنین فوتبالی ارایه بدهد.» بعدش اما فضای مجازی پر شد از بد و بیراه به آقا جواد. انگار یادمان رفته بود حرف درست را باید شنید، حتی اگر بر زبان خیابانی جاری شود.

البته زیاد طول نکشید تا حقیقت ماجرا بر سینه چاکان کی روش آشکار شد؛ آنجا که کلمبیا در یک چهارم نهایی به شیلی خورد و زشت ترین و بسته ترین فوتبال ممکن را ارایه داد؛ نود دقیقه دفاع و دیگر هیچ. حتی در هایلایت های مفصل این بازی هم به سختی می شود نشانه ای از میل کلمبیا به هجوم یا یک فرصت خوب از دست رفته برای این تیم پیدا کرد. شاگردان کی روش حتی اعتماد به نفس کافی برای پنالتی زدن را هم نداشتند و ضربات شان به سختی وارد دروازه می شد؛ درست بر عکس شیلی که در زمین همه چیز را به دست داشت و بازیکنانش هم پنالتی ها را به طاق دروازه چسباندند.

این بازی اما اتفاق دیگری هم داشت. شیلی در جریان بازی دو گل به کلمبیا زد، هرچند کمک داور ویدیویی هر دو را رد کرد؛ آن هم در حالی که هنوز هم در بازبینی های تلویزیونی هر دو گل صحیح به نظر می رسند. جالب است که کی روش همین چند روز پیش نطق تندی در مخالفت با کمک داور ویدیویی انجام داده بود. این البته عادت کارلوس است که نمک بخورد و نمکدان بشکند. پس از جمع بندی های به عمل آمده از جام جهانی 2018 مشخص شد تنها اشتباه کمک داور ویدیویی در این دوره، اعلام خطای پنالتی به سود ایران در برابر پرتغال بوده است. کی روش اما هنوز از «وی ای آر» شاکی است و این شکایت احتمالا بعد از قورت داده شدن دو گل سالم شیلی، شدیدتر هم خواهد شد.

 این خصلت کی روش است؛ درست مثل داستان قطر که کمپ مجانی با بهترین امکانات را در اختیار تیم ملی ایران قرار داد، اما کارلوس بعد از حذف، آنها را به جاسوسی متهم کرد. درست مثل کفاشیان و تاج که بیشترین باج ها را به مربی پرتغالی دادند، اما هر کدام بعد از پایان دوره خود، از سوی استاد مورد تاخت وتاز قرار گرفتند. یک نفر به کلمبیایی ها بگوید ما آن آدمی را که روی نیمکت تیم تان در به در دنبال یک قربانی می گردد تا با او بجنگد و گناه شکست را گردنش بیاندازد، خیلی خوب می شناسیم. فعلا دم پرش نروید و بهانه دستش ندهید. تا ناکامی بعدی هم خدا بزرگ است!