بازگشت پسر قائمشهری پرسپولیس بعد از 280 روز

 مهدی عبدی بعد از مدتها مجددا در ترکیب پرسپولیس عملکرد خوبی داشت و خودش را بار دیگر به همه شناساند.

داشت به فراموشی سپرده می شد. خیلی ها بر این باور بودند که او هم مانند خیلی فوتبالیست های جوان جرقه ای بیش نبوده که خدا در یک روز خاص بغلش کرد و تمام. چند بازی به صورت جسته و گریخته در میدان حضور پیدا کرد ولی نتوانست نمایش خوبی داشته باشد. تک و توک در بازی های دوستانه و یا درون تیمی گل می زد اما مهره ای نبود که به صورت مداوم به میدان برود. گل فرا سه امتیازیِ شهرآورد، در تاریخ 31 شهریور 1398 اولین سکانس رونمایی از مهدی عبدی بود.

تا هشتم تیرماه 1399 از راه رسید. 9 ماه و هشت روز گذشت؛ به عبارتی دیگر 280 روز. بازهم در تابستان اما این بار اوایل تابستان نه در اواخرش. وحید امیری، ستاره چند هفته اخیر تیم یحیی دچار مصدومیت شد و عبدی در دقیقه 35 به زمین آمد. بازی با یک گل به سود پرسپولیس بود. اگر ترابی بود یا بشار آماده تر بود شاید عبدی آن کسی نبود که یحیی صدایش کند تا وارد میدانِ شهرقدس شود. هیچکس نمی دانست عبدی در بازی با استقلال هم با وحید امیری تعویض شده بود و بازهم...

2 گل زد. می توانست یک گل دیگر هم بزند و 2 گل بسازد. اگر گل های عبدی نبود پرسپولیس روی کاغذ مانند دیدار برابر استقلال باید یک امتیاز می گرفت. این یعنی سه گل عبدی(گل به استقلال به نام او ثبت نشد) تا به حال به 2 تیم تهرانی بوده که چهار امتیاز برای سرخپوشان به ارمغان آورده است.

این مهاجم 21 ساله قائمشهری یکی از گل های خود را با کنترلی زیبا در حرکت، آرامشی فوق العاده و با دریبل دروازه بان زد و گل دیگر با ضربه ای مهلک و با سر به  بار نشست. او نشان داد می تواند یک تمام کننده ماهر باشد و در عین حال در صاحب موقعیت کردن هم تیمی ها به شدت ضعف دارد. به نوعی او در این مسابقه یک نقش اول خوب و یک نقش مکمل ضعیف بود. همان موقعیتی که مهدی گل کرد توسط علیپور با بی دقتی از دست رفت. قصد مقایسه در این برهه را نداریم. علیپور هم ویژگی هایی دارد که عبدی در بازی اش ندارد اما او اثبات کرد می تواند در محوطه جریمه یک تمام کننده قابل اعتنا باشد.

مهدی عبدی بعد از مدتها بار دیگر خودش را به اهالی فوتبال شناساند. بازهم به همه اعلام کرد که برچسب جرقه را نباید نثار او کنند. او بارقه هایی را از خود نشان داد که در اندازه ای به مراتب بزرگتر ارلینگ هالند نروژی در دورتموند به نمایش می گذارد. مهاجمی جوان و بلند بالا که هیجان انگیز ضربات آخر را می زند و احتمال از دست رفتن موقعیتش در درون محوطه جریمه بسیار کم است. با این وجود هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده است. اگر بین این گل عبدی و گل بعدی اش بازهم بخواهد فاصله ای 280 روزه بیفتد دیگر می توان به این نتیجه رسید که گل های او احتمالا یک جرقه است و نباید جدی اش گرفت چون گل های هالند هر چند دقیقه یک بار تکرار می شود و اینطور نیست که چند هفته مخاطبانش را برای زدن گل بعدی منتظر بگذارد. عبدی هشت هفته فرصت دارد تا خیال همه را از بابت خودش راحت کند؛ هشت هفته ای که از همین حالا شروع شد...