برای آنهائی که تاریخ نمی خوانند

این جمله ای است بسیار مشهور که شاید گره گشای بسیاری از نقاط تاریک و روشن زوایای اجتماعی یک  کشور است. نزدیک به 40 سال پیش به جام جهانی 1978 آرژنتین صعود کردیم. بی تجربه بودیم در سطح آسیا بی رقیب بودیم اما رقابت با غولهائی چون هلند و اسکاتلند آن روزگار برای ما تازگی داشت و از علی پروین نقل شده است که قبل از بازی با هلند خیلی از بازیکنان ما حتی جرات رفتن به زمین بازی را نداشتند. ما خیلی راحت دو پنالتی به هلندی ها دادیم و یک گل هدیه  به رنسنبرینگ اعجوبه آن روزهای لاله های نارنجی و بازی را باختیم. با اسکاتلند هم آنقدر شتابزده بودیم که یک گل به خودمان زدیم اما شاهکار ایرج دانائی فر اولین گل ما را در جام جهانی حادث کرد. بازی با پرو باز هم با بی تجربگی ...

بیست سال طول کشید که دوباره به جام جهانی رفتیم. ایویچ را داشتیم اما او را زیر باران انتقاد بردیم که چرا تمرینات بدنسازی در سالن می کند و ... ایویچ ناآشنا با تیم ما بود اما می دانست برای حضور در جام جهانی چه بکند اما به او اعتماد نکردیم چون باز تجربه نداشتیم و...
 
هشت سال بعد باز به جام جهانی رفتیم اما فکر می کردیم گروه مکزیک و پرتغال و آنگولا خیلی ساده است. چرا؟ چون تجربه نداشتیم. از محمد دادکان نقل شده است وقتی در بین دو نیمه ایران و پرتغال دو رختکن را دید متوجه شد برای جام جهانی ما آماده نشدیم چون تجربه نداشتیم ...

هشت سال بعدش با کی روش به جام جهانی رفتیم. او یک اردوی بدنسازی در آفریقای جنوبی برگزار کرد. او را قبول نداشتیم و اعتمادی به او نکردیم که تجربه و دانش بین المللی داشت باشگاه های ما بازیکن به او ندادند اما همه دیدیم که کی روش معدل دوندگی تیم ملی ما را در برابر نیجریه و آرژانتین چقدر بالا برد و ...
 
امروز کی روش از برنامه های مجازی که برای آمادگی ذهنی بازیکنان برای مواجه شدن با بازیکنانی چون موراتا و بن عطیه و رونالدو و ... دارد. او اردو می خواهد و همکاری باشگاه ها و بازی تدارکاتی که سه بازی با آفریقائی ها که الجزایر یکی است و سه قدرت لاتین و یک بازی با ترکیه. او را باز مورد نقد قرار می دهیم؟ آیا این فرصت را باز از او و تیم ملی می گیریم؟ چند بار دیگر تاریخ را تکرار می کنیم؟ کی روش حق دارد. باید جام جهانی اولویت اول فوتبال ایران باشد. امید که چنین باشد.