برق جام در چشمان پروفسور

 برانکو ایوانکوویچ تیمش را از قعر جدول به کورس مدعیان رسانده است و حالا فقط کسب یک جام می تواند او را آرام کند.

وقتی پرسپولیس در هفته چهارم لیگ برتر در قعر جدول قرار گرفت. همه از آینده این تیم ناامید بودند. حتی خوشبین ترین تیفوسی پرسپولیسی هم در مخیله اش متصور نمی شد این تیم بتواند این گونه  و اینقدر زود روی خوشبختی را دوباره ببیند اما یک نفر این طور فکر نمی کرد.

کسی که با اطمینان بعد از هر باخت تیمش در هفته های ابتدایی از قهرمانی تیمش در پایان فصل صحبت کرد. عده ای گمان کردند او می خواهد با این مصاحبه ها برای خودش زمان بخرد و یک فرار رو به جلو داشته باشد. برخی دیگر از بازیکنان و یا اعضای کادر مدیریتی باشگاه هم بالاجبار حرف های برانکو را تصدیق می کردند اما ته دلشان ندای دیگری می شنیدند.ولی پس از گذشت حدود سه ماه ورق برگشت.

شد همان جیزی که آقای سرمربی می گفت. پرسپولیس به صدر نرسیده و هنوز هفت امتیاز با تیم صدرنشین فاصله دارد اما حالا به جای رتبه شانزدهم در رده چهارم قرار دارد و می توان به حضورش در بین مدعیان قهرمانی ایمان داشت.

جالب است که بازهم چهره پروفسور او را راضی نشان نمی دهد. نه در صورتش، می توان رضایت را به وضوح دید و نه استرس را. او مصمم است. مصمم برای رسیدن به هدفی خاص. به هدفی که لحظه به لحظه در گوش شاگردانش می خواند و به هواداران تیم القا می کند. هدفی که به قهرمانی ختم می شود. هدفی که باید جدی اش گرفت و دیگر تیم ها باید از آن هراس داشته باشند. هدفی که می توان برقش را در چشمانش دید.