بفرمایید؛ این هم پاییز

در طول سه چهار ماه ابتدایی سال جاری و همزمان با وقفه ایجاد شده در لیگ نوزدهم به خاطر شیوع ویروس کرونا، سرسختانه ترین مخالفت ها با ازسرگیری مسابقات از ترس قهرمانی و پوکر پرسپولیس صورت پذیرفت.

در این مدت شاهد شرایط فوق العاده عجیبی بودیم؛ نوعی هم صدایی بین باشگاه هایی که ادامه مسابقات از نظر فنی یا اقتصادی به سودشان نبود و به هر دری زدند تا بازی ها تعطیل شود. 4 باشگاه لیگ برتری تراکتور، ماشین سازی، شهرخودرو و نساجی حتی تا فاصله یک هفته به آغاز مسابقات هم ول کن نبودند و طی نامه ای مشترک به سازمان لیگ، رسما تهدید به انصراف کردند. هر چند در پایان همین فصل تراکتور قهرمان جام حذفی شد و چندین مرحله جشن باشگاهی و خیابانی گرفتند؛ بی آنکه مدیرانش چیزی از انصراف به یاد بیاورند.

جان کلام اینکه ایستادگی سازمان لیگ در آن فضا، واقعا به امری محال شبیه شده بود، اما این اتفاق رخ داد تا بازی ها ادامه بیابد و تکلیف همه چیز روشن شود. برخی مدیران و مالکان باشگاه ها در آن مقطع، نسخه تعطیلی چندماهه می پیچیدند و به گمان اینکه به زودی غائله کرونا به پایان خواهد رسید، برگزاری بازی ها را به پاییز و زمستان حواله می دادند. اگر این ایده عملی می شد، نه تنها لیگ نوزدهم و جام حذفی بلاتکلیف باقی می ماند، بلکه نمایندگان ما در لیگ قهرمانان آسیا هم نمی توانستند حاضر باشند و برای معرفی سهمیه ها در فصل بعد نیز به مشکل می خوردیم.

در کنار همه اینها پاییز و زمستانی که آقایان وعده اش را می دادند، همین ایامی است که در آن به سر می بریم؛ روزهایی که متأسفانه مرگ ومیر ناشی از کرونا در آن تصاعدی شده و زمزمه تعطیلی دو هفته ای پایتخت و چه بسا کل کشور را به وجود آورده است. آیا با تعطیلی مسابقات در آن مقطع، امروز می توانستیم بازی ها را از سر بگیریم؟ جالب است که هم اکنون هیچ کس به برقراری لیگ برتر اعتراض ندارد و حتی اگر به همان 4 باشگاه انصراف دهنده بگویی همین امشب باید بازی کنید، «نه» نمی آورند!