بیات: شاید مثل رادو شانس روزی در خانه من را هم زد

اتفاق نگران کننده ای که در آخرین جلسه تمرینی پرسپولیس و بازی دوستانه این تیم مقابل چوکا رخ داد هواداران سرخ ها را نگران کرد چرا که امیر حسین بیات گلر جوان این تیم در اثر برخورد با بازیکن حریف راهی بیمارستان شد. این نگرانی وقتی بیشتر شد که ویدئویی از امیرحسین بیات روی تخت بیمارستان در فضای مجازی منتشر شد که او به خاطر از دست رفتن حافظه کوتاه مدتش به شدت ترسیده و گریه می کرد. حالا اما شرایط بیات خوب است و به زودی تمرین انفرادی اش را آغاز می کند. او در گفت و گویی درباره شرایطش صحبت کرد.
 
*بعد از مرخص شدن از بیمارستان الان وضعیت حافظه و سلامتی ات چطور است؟
 من روز یکشنبه از بیمارستان مرخص شدم. الان وضعیتم بهتر است و تنها حافظه کوتاه مدتم کمی دچار اختلال شده که به زودی بهتر می شود.

*درباره صحنه برخورد با بازیکن چوکا صحبت کن.
 راستش تنها چیزی که یادم می آید این است که برخورد کردم. می گویند زانوی بازیکن حریف به صورتم برخورد کرده است.

*از آن بازی چیزی خاطرت نمانده؟
 می دانم 4 بر یک بردیم و من هم یک گل خوردم. به من گفتند زانوی بازیکن حریف به گیج گاهم برخورد کرده اما الان شرایطم خوب است. مسافرت هم نرفتم تا طول درمانم بگذرد. البته یک مقدار از ناحیه زیر گیج گاه و فکم احساس درد می کنم اما گارد را باز کرده ام و می خواهم از فردا (امروز) تمرینات انفرادی ام را شروع کنم. با دکتر هم صحبت کرده ام و مشکلی نیست.

*از خودت بیشتر بگو. متولد تهرانی؟
 خودم بچه تهرانم اما پدرم همدانی است.

*می دانیم که در نفت تهران و سپیدرود هم بوده ای.
 در نفت بودم اما به سپیدرود رفتم که مشکلاتی پیش آمد. در پیکان هم بازی کرده ام. یک سال هم عضو تیم نونهالان پرسپولیس بودم که آقای منصور هاشمی سرمربی مان بود.

*این فصل در فهرست زیر 23 سال حضور داری.
 فصل بعد هم زیر 23 سال هستم.

*چند بازی موفق شدی روی نیمکت بنشینی؟
 غیر از این دو بازی آخر، هفته اول و سوم مقابل پارس جم و نفت آبادان هم روی نیمکت بودم.

*با ساسان زمانه که هم سن و سال تو هم هست رقابت جالبی دارید و البته از هر دو نفرتان خیلی تعریف می کنند.
 رابطه من و ساسان مثل برادر می ماند اما به نظر مربی برمی گردد که کدام مان را انتخاب کند. ما در تیم جوانان نفت همبازی بودیم و قسمت شد که در پرسپولیس هم کنار هم باشیم.

*ارتباطت با رادوشویچ و بیرانوند چطور است؟
 خیلی خوب. آنها الگوی ورزشی من به حساب می آیند و انسان های شریف و با اخلاقی هستند.

*بعد از این اتفاق جویای احوالت بودند؟
 علی آقا که آمد بیمارستان ملاقاتم. بنده خدا کیش بود که همراه وکیلش آمدند و از او بسیار ممنونم. من با علی آقا 4 سال در نفت تهران هم باشگاهی بودیم و زمانی که من جوانان و امید بودم، می رفتم و در تمرینات بزرگسالان کنار علی آقا تمرین می کردم و با هم ارتباط داشتیم.

*شرایطت برای نیم فصل دوم چطور است چون با این وضعیت بازی کردن گلرهای جوان خیلی سخت است.
 توکل به خدا. همیشه هر چه صلاح باشد اتفاق می افتد. من امسال حداقل می مانم تا کسب تجربه کنم ضمن اینکه ممکن است شانس یک لحظه در خانه آدم را بزند. درست مثل اردو.

*الان از چه زمانی خاطرات یادت می آید؟
 فقط روز بازی با نساجی و چوکا که آن را هم مثل یک خواب به خاطر دارم.

*از بین بازیکنان و مربیان غیر از بیرانوند کسی جویای احوالت بود؟
 تقریباً همه بازیکنان مثل آقا وحید امیری، علی آقا علیپور، آقای نعمتی، افشین خان، آقا کریم و بقیه یا تماس گرفتند یا به ملاقاتم آمدند.

*کادر فنی خارجی چطور؟
 آنها در جریان اتفاق نبودند چون برای تعطیلات کریسمس از ایران رفته بودند.