ترانه ای برای دلخوشی؛ پرسپولیس خسته

دست های برانکو آن قدر خالیست که نیازی چندانی به تحقیق روی تیم خود و آنالیز روی الدحیل قطر وجود ندارد.

برانکو در چهارمین فصل حضورش در پرسپولیس هیچ وقت به این اندازه  دستش بسته نبوده است. ترکیب سرخپوشان را همه می دانند و سورپرایزی در کار نخواهد بود. وقتی نیمکت پرسپولیس را احمد بهاروند، آدام همتی، احسان حسینی، گادوین منشا، سعید حسین پور، حمیدرضا طاهرخانی و احسان علوان زاده تشکیل می دهند طبیعی است که در هر بازی فقط یک تعویضی به نام گادوین منشا داشته باشد.

مرحوم فرزین؛ خواننده پرسپولیسی که به اقتضای روزهای سخت آن زمان پرسپولیس ترانه پروین پاطلایی را امید هواداران خوانده بود امروز اگر در قید حیات بود نام برانکو را در ملودی جای می داد. ورود برانکو به پرسپولیس که از محبوب ترین تیم های آسیاست و دلبستگی به هواداران بی شمارش مقوله ای نیست که مرد کروات بخاطر دشواری ها و مشکلات متعدد بتواند براحتی قیدش را بزند .

وقتی پای عشق و علاقه در میان باشد همه چیز برای همه روبراه به نظر خواهد رسید و گلایه ای وجود نخواهد داشت. نه از وحید امیری، صادق محرمی و فرشاد احمدزاده که در آزمون وفاداری مردود شدند و نه از مدیران پیشین پرسپولیس، فدراسیون فوتبال و فیفا که تیم را زخمی و رنجور و به بخش مراقبت های ویژه منتقل کرده اند.

خوشحالی هواداران از پروفسور و رضایت و خشنودی از حضور او بدون تردید بخاطر وقوف ایوانکویچ به مسئولیت هایش است. برانکویی که درس تعهد و وظیفه شناسی را حتی به سکوها نیز تزریق کرده است. در طول تاریخ فوتبال به خوبی ثابت شده که تنها راه نجات و بقا یک باشگاه عشق و تعصب است. عشقی عظیم که به شدت می توان روی آن حساب کرد و با وجود آن پرسپولیس هرگز از پای در نخواهد آمد.