تغییر سیستم یا نیمکت نشینی ستاره ها؟

نه که برانکو خیلی اهل تغییر باشد اما فصل پیش کمبود بازیکن دست و پای او را چنان بسته بود که حتی به وقت نیاز هم نمی توانست در سیستم و یا ترکیب تیمش دست ببرد.  حالا اما نه تنها از کمبود بازیکن خبری نیست، بلکه پرسپولیس در هر پست چند بازیکن دارد و آقای سرمربی این شانس را دارد که از بین تغییر سیستم یا جابه جایی بازیکنان، یکی را انتخاب کند. اگر چه محرومیت طارمی، حاشیه نشینی مسلمان و آسیب دیدگی احمدزاده یک بار دیگر ورق را علیه پرسپولیس برگرداند. پروفسور اما به جای بهانه جویی، با تغییر سیستم (از 2 – 4 – 4 لوزی به 2 – 4 – 4 خطی) جای خالی بازیکنانش را پر کرد و حتی آمار می گوید که از فصل پیش هم بهتر نتیجه گرفته.

تیم برانکو هر سه بازی اخیر خود در لیگ برتر را در حالی با پیروزی پشت سر گذاشت که حضور دو هافبک دفاعی (کامیابی نیا و ربیع خواه) در ترکیب پرسپولیس همچنان مورد انتقاد است و البته بازگشت احمدزاده و مسلمان که هر دو مدعی حضور در ترکیب اصلی هستند، ممکن است ترکیب فعلی را به هم بزند. به این دلیل که برانکو علاقه ای به نیمکت نشین کردن بشار رسن ندارد و حتی اگر چنین کند، از بین مسلمان و احمدزاده یک نفر می تواند بازی کند. البته که احمدزاده شانس بیشتری برای ثابت شدن دارد که در آن صورت هم مسلمان و هم رسن باید روی نیمکت بنشینند چرا که بعید است پروفسور ربیع خواه را به خاطر آنها از ترکیب بیرون بیاورد.

او البته برای بازی دادن به ستاره هایش یک راه دیگر هم دارد؛ بازگشت به 2 – 4 – 4 لوزی و حضور دو بازیکن از بین مسلمان، احمدزاده و رسن در ترکیب اصلی. اگر چه با توجه به مقاومت برانکو مقابل تغییرها، احتمالا او نیمکت نشینی مسلمان و رسن (بعد از بازگشت فرشاد احمدزاده) را به تغییر سیستم ترجیح خواهد داد.