تفاوت فكري در پرسپوليس و استقلال/ برانکو «جام» می خواهد، مظلومی «سهمیه»

روزی که افشین قطبی در پرسپولیس قول قهرمانی داد، بعضی ها گفتند فقط دیوانه ها قول قهرمانی می دهند!

قطبي آن سال انرژي مثبت را به تيمش تزريق كرد و چون جام مي خواست و مدام حرفش را مي زد، در نهايت به هدفش رسيد آن هم در حالي كه براي اولين بار 6 امتياز از پرسپوليس كسر شده بود. آن سال قطبي انگيزه پيروزي را به شاگردانش تزريق كرد آن هم بدون آنكه بعد از شكست يا ناكامي، داوران را مقصر قلمداد كند و يا حرف از نداري و بدبختي بزند و به قول معروف ادبيات جديدي وارد فوتبال ما كرد.

پرويز مظلومي بلافاصله پس از برد شيرين تيمش مقابل صباي علي دايي، جلوي دوربين قرار گرفت و گفت سعي مي كنيم سهميه آسيا را بگيريم چون من از اول هم قول كسب سهميه را داده بودم! اين حرف هاي مظلومي يادآور حرف هاي او در سال هاي 90 است كه مدام مي گفت من قول قهرماني نمي دهم و آخرش هم قهرمان نشد. در ادبيات مظلومي، نوعي ترس از قول دادن وجود دارد كه براي مربي تيم بزرگي چون استقلال مناسب نيست. او البته به مراتب بهتر از قلعه نويي كار كرده و جوانگرايي اش در استقلال قابل تقدير است. مظلومي حداقل به چند جوان آينده دار بازي داد و توانست در ابتداي فصل فوتبال هجومي را به معرض نمايش بگذارد هرچند اين اواخر استقلال زياده از حد دفاعي بازي مي كند و البته كمتر گل مي زند و كمتر هم گل مي خورد.

در نقطه مقابل مظلومي، برانكو مي گويد ما قهرمان مي شويم چون بازيكنان قهرماني مي خواهند! حتي اگر اينگونه نباشد برانكو با هوشياري ميل به قهرمان شدن را در بازيكنانش ايجاد مي كند. او با اين حرف نشان مي دهد كه مسائل روحي- رواني در مربيگري را بلد است و البته به كارش اطمينان دارد. پرسپوليس شايد سيدمهدي رحمتي و خسرو حيدري و حتي جابر انصاري نداشته باشد اما برانكو تيم خوبي ساخته و از مشتي جوان، مجموعه اي درست كرده كه حالا همه پرسپوليسي كه ته جدول بود را به عنوان يك مدعي جدي مي شناسند و بسياري از اهل فن مي گويند در ليگ امسال هيچ تيمي به زيبايي پرسپوليس بازي نمي كند.