تناقضاتی که روز به روز بیشتر می شوند

داستان پیوستن کنعانی زادگان به استقلال در حالی به قصه های هزار و یک شب تبدیل شده  که نوع رفتارهای صورت گرفته از سوی باشگاه پرسپولیس تا حدودی قابل تامل است.

مدیریت پرسپولیس مدعی بود که این بازیکن با باشگاه به مدت نیم فصل دیگر قرارداد دارد اما استعلام از سازمان لیگ و جوابیه آنها مشخص کرد که این بازیکن زمانیکه از پرسپولیس به ملوان رفته، قراردادی با تیم نداشته و بلافاصله با پیشنهاد مالی استقلال به این تیم پیوست.

در حالیکه نزدیک به دوماه از این پروسه می گذرد در چند روز اخر مشخص شده که این بازیکن با پرسپولیس قرارداد داشته.

این قضیه از چند منظر قابل بررسی است:

1- سازمان لیگ به عنوان مرجع قرارداد بازیکن با باشگاه چگونه رای به آزادی کنعانی زادگان داده است؟

2- مگر می شود  مدارک و قراردادی که در باشگاه وجود دارد با سازمان لیگ  متفاوت باشد؟

3- اگر باشگاه پرسپولیس خودش را در خصوص کنعانی زادگان محق می دانسته چرا تا یک هفته پیش صبر کرده و بعد اقدام به شکایت از بازیکن نموده است؟ چرا در آستانه شروع بازی ها؟

اما از همه این موارد گذشته، چگونه باشگاه سپاهان می تواند خلیل زاده را مجاب به ماندن در این تیم بکند و  اتفاقا قراردادش را تا پایان فصل تمدید کند آنهم بازیکنی با برند خلیل زاده اما باشگاهی مثل پرسپولیس نه تنها نمی تواند بازیکن را نگه دارد بلکه با برخوردی نامناسب و با لجبازی، بازیکن با وجود داشتن قرارداد سر از تیم رقیب در می آورد؟!

جالبتر اینجاست که بعد از سفارش مقام بالاتر و توافق دو باشگاه بر سر صدور رضایتنامه بازیکن با مبلغ 400میلیون تومان، قبل از دریافت هرگونه وجه و یا نقد شدن چکی، مجوز و کارت بازی کنعانی برای استقلال صادر می شود تا دوباره مدیران پرسپولیس یادشان بیفتد داستان از چه قرار است!!

به راستی این نوع مدیریت و اساسا این نوع مدیران از کجا می آیند؟ چه فرقی بین مدیریت سپاهان با پرسپولیس است که در شرایط برابر به لحاظ قراردادی دو اتفاق کاملا متضاد یکیگر و کاملا به ضرر پرسپولیس روی می دهد؟

آیا برای وزیر ورزش و معاونان محترمش فقط و فقط عدم گذشتن از خط قرمز سقف قرارداد نماد مدیریت برتر است یا عوامل دیگری هم در این امر دخیل می باشد؟

علی باستانی