تیم ملی تو را از دست داد

در روزگاری که فوتبالیست ها فقط به فکر قراردادهای کلان و به موقع پرداخت شدن حقوقشان هستند، سیدجلال حسینی گوهر کمیابی است. مدافعی که از همان روزهای اول با لباس ملوان نوید ظهور یک مدافع باهوش، متعصب، نترس و بازی خوان را می داد. مدافعی که بازی بکش زیرش را بلد نبود و بازی ساز بود. در هر تیمی که بازی کرد بهترین خط دفاع لیگ شد. از سایپا و سپاهان گرفته تا نفت تهران و پرسپولیس.

به جرأت می توان گفت ریال به ریال دریافتی که از فوتبال طی این سالها داشت به سبب تعصب و جنگندگی که برای تیم های خود داشت حلال حلال بود. شش قهرمانی با تیم های مختلف در لیگ ایران نشان داد برای قهرمان شدن باید یک سیدجلال در ترکیب تیم خود داشته باشید. ستون، سید دیوار حسینی و اخیراً سوپرمن القابی بود که شایسته یکی از دو مدافع برتر تاریخ فوتبال ایران بود.

سیدجلال حالا که به جبر روزگار و جبر کارلوس کی روش از تیم ملی خداحافظی کرد، می تواند تا چند سال هنوز مدافع مستحکم پرسپولیس باشد و از بازی هایش، از رهبری اش و از گل های حساسی که با پیراهن قرمز پرسپولیس به ثمر می رساند بیشتر و بیشتر لذت ببریم. سیدجلال حسینی به شماره چهار هویت تازه بخشید، شماره ای که بر تن خیلی ها در تیم ملی گشاد خواهد بود. سید جلال حسینی عزیز، تیم ملی تو را از دست داد. نامت در تاریخ فوتبال ایران جاودانه باقی خواهد ماند.

نویسنده: ایمان موتمنی