حالا 3 امتیاز داربی بوی جام می دهد/ چیزی بیشتر از حیثیت و لگد پراکنی

از آخرین باری که اهمیت سه امتیاز داربی بیشتر از هیجان و جنبه حیثیتی اش بود مدت زمان زیادی می گذرد.دست کم در پنج فصل  گذشته همواره در داربی های برگشت که تیم ها در کورس قهرمانی بودند وضعیت پرسپولیس به گونه ای بوده که هواداران این تیم هم دیگر امیدی به کسب جام نداشتند.

 در لیگ هفتم هم که قرمزها در کورس بودند و سرانجام قطبی این تیم را قهرمان کرد آبی ها در میانه های جدول پرسه می زدند از این رو آن داربی هم رنگ و بوی امتیازی نداشت. اما فردا جمعه اوضاع کاملا متفاوت است. دو تیم از مدعیان اصلی قهرمانی هستند و قطعا این سه امتیاز برای شان اهمیت حیاتی دارد. از سوی دیگر با توجه به التهابات رسانه ای چند روز گذشته، حساسیت به اوج خودش رسیده و هیچ کدام از طرفین مایل به بالا بردن دست شان به علامت تیم بازنده نیستند.امیر قلعه نویی و علی دایی را هم بگذارید یک سوی دیگر قضیه؛مردانی که با غرورشان زنده هستند و تاب باخت را ندارند.از این رو بود که داربی رفت یکی از ملال آورترین بازی های این دو تیم در یک دهه اخیر از آب در آمد.

اما دلایلی وجود دارد که شاید از جانب قرمزها شاهد فوتبال هجومی تری باشیم. البته این ریسک منافات زیادی با خلقیات علی دایی دارد.او همیشه و در همه عمر روی نوار دو ضربدر دو مساوی چهار حرکت کرده از این رو تیم هایش بیشتر از اینکه شگفتی ساز باشند دارای یک ثبات قابل اعتماد هستند.اما هشت هفته تا پایان لیگ سیزدهم باقی مانده و اگر پرسپولیس می خواهد بعد ازشش فصل قهرمان شود چاره ای ندارد جز جبران 4 امتیاز اختلافش با صدر جدول و چه زمانی بهتر از داربی 3 امتیازی؟ اگر دایی برابر نفت تهران و فولاد برنده می شد ان وقت با قاطعیت همه می توانستند روی تساوی داربی هفتاد و هشتم شرط ببندند چرا که اختلاف پرسپولیس و استقلال بسیار ناچیز بود و طرفین راضی به تقسیم امتیازات می شدند و امیدشان را به هفت بازی دیگر می گذاشتند اما حالا اوضاع برای پرسپولیس متفاوت است.