داستان کراوات آقای جنتلمن

حسین کلانی، ستاره شاهین و پرسپولیس در دهه های 40 و 50، دوشنبه شب در برنامه «فوتبال آسیایی» شبکه ورزش روبه روی جواد خیابانی نشست و از خاطراتش گفت.

او که در آمریکا مهندسی معماری خوانده و سال ها دور از ایران زندگی کرده، به گفته بسیاری از اهالی فوتبال، از خوشنام ترین افراد این رشته ورزشی است. پیش از این عبدالله موحد، نابغه سابق کشتی، چون نپذیرفته بود که کراواتش را دربیاورد، از حضور در یک برنامه تلویزیونی منع شده بود. موحد دی ماه 2 سال پیش درباره آن اتفاق گفته بود:« من به یک برنامه تلویزیونی دعوت شدم و به استودیوی این برنامه رفتم اما ظاهرا مسئولان این برنامه کراوات من را نپسندیدند و به همین خاطر من هم تصمیم گرفتم در این برنامه شرکت نکنم. شرکت در برنامه ای که در آن قرار است از لباس من ایراد بگیرد، چه معنایی می تواند داشته باشد؟ من این مدل از برخورد را درک نمی کنم. کراوات زدن چه عیبی دارد که آن را در تلویزیون ممنوع کرده اند؟»

برخلاف عبدالله موحد، حسین کلانی می گوید مدیران برنامه فوتبال آسیایی پیش شرط او برای بستن کراوات را پذیرفته اند. او می گوید:« خوشبختانه تلویزیون پذیرفت که کراوات چیزی نیست که به کسی لطمه ای بزند. کراوات یک چیزی است که تمیزی و مرتب بودن را نشان می دهد. راستش من ترجیح می دهم در هر شرایطی پرنسیبم را حفظ کنم. البته به نظرم این موضوع را بی خودی بزرگ کرده بودند. شاید تصور اشتباهی وجود داشته. من هم مثل بقیه کت وشلوار می پوشم، این کراوات هم حالت شال گردن دارد. ریشه کراوات هم به جنگ های صلیبی بر می گردد و بر اساس برخی روایت ها مسلمان ها از یک شال گردن بزرگ استفاده می کرده اند که مصارف متعددی داشته است. بعد از آن جنگ ها، فرانسوی ها از مسلمانان تقلید کردند. به مرور هم شکل کراوات و اندازه آن تغییر کرد. البته متاسفانه در سال های اول پس از انقلاب کراوات را به عنوان سمبل غرب معرفی کردند، مدتی هم ربطش دادند به صلیب که من فکر می کنم این تعبیرها خیلی درست نبوده.»

کلانی امیدوار است، بعد از این دیگر کسی را به خاطر بستن کراوات از حضور در تلویزیون منع نکنند:« ان شاءالله این بدعتی شود. البته قبلا پروفسور سمیعی و چند نفرهم با کراوات در تلویزیون حاضر شده بودند، اما در ورزش ظاهرا سابقه نداشته. به هر حال قرار نبوده و نیست که کراوات ما حرف بزند، مهم ذهن، تفکر و گفتار آدم هاست. »