در انتظار بازگشت سروش؛ شبحِ شماره هفت

کمتر هوادار پرسپولیسی پیش بینی می کرد که نیم فصل اول، آنقدر موفق باشند که در نیم فصل دوم دل شان برای پنجره های بسته و تیم بدون بازیکن تنگ شود.

تیم برانکو در نیم فصل دوم هنوز شباهتی به تیم همیشگی اش ندارد. نه تیمی که توانست مقابل پدیده به پیروزی برسد و نه تیمی که مقابل فولاد شکست خورد، هیچ کدام در حد و اندازه های پرسپولیس همیشگی نبود. عملکردی که می توان آن را حاصل نمایش ستاره هایی دانست که با سروصدای زیاد  تیم آمدند و قرار بود پرسپولیس را رویایی تر کنند اما فعلا ناامیدکننده ظاهر شدند. در این  میان سروش رفیعی را به دلیل این که در سه بازی در ترکیب پرسپولیس قرار داشته بیشتر از بقیه خریدها می توان مورد بررسی قرار داد. او در این سه بازی که در ترکیب اصلی قرار داشته هیچ عملکرد مثبتی را ثبت نکرده است. او عدد صفر را مقابل گل، پاس گل و پاس کلیدی قرار داده است.

سروش رفیعی این فصل را بد شروع کرد. بازیکنی که با سروصدای زیاد به لیگ برتر ایران بازگشت و با قراردادی دلاری راهی فولاد شد حضورش در این تیم به چند هفته بیشتر نیانجامید. او دومین بازی اش را مقابل پرسپولیس انجام داد و بد بودن او در این بازی حاشیه های زیادی را پیرامون او ایجاد کرد و خیلی ها کیفیت او را به بازی مقابل تیم نیم فصل دومش ارتباط دادند.

رفیعی چند ماه بعد و باز هم در بازی پرسپولیس و فولاد و این بار با پیراهن پرسپولیس نشان داد که حاشیه هایی که ابتدای فصل برای او ایجاد شده بود درست نبوده است. کیفیت رفیعی ارتباطی به پیراهنی که او برتن کرده و ندارد و گویا بازی در حاشیه خلیج فارس اثر خود را گذاشته و چهره ای دیگر از رفیعی را به لیگ برتر بازگردانده است. چهره ای که شباهتی به شماره 7 سابق سرخ ها که فرمانده میانه میدان بود ندارد.