دومینوی جدایی؛ فقط برانکو نیست!

پرسپولیس با چالش سختی برای حفظ مربی موفقش روبه رو شده است. برانکو پیشنهادهای زیادی از تیم های منطقه دارد و با توجه به بدحسابی باشگاه پرسپولیس و دورنمای ناامیدکننده ای که از شرایط وجود دارد، اصلا بعید نیست این مربی تصمیم به ترک ایران بگیرد. اگر این اتفاق رخ بدهد، پرسپولیس یکی از بهترین مربیان تاریخش را از دست خواهد داد، اما همه چیز فقط مربوط به شخص آقای سرمربی نیست. حقیقت آن است که جدایی برانکو می تواند سریالی از فروپاشی های مخرب دیگر را هم به دنبال بیاورد.

از شجاع تا ترابی
روی کاغذ تقریبا همه بازیکنان کلیدی پرسپولیس با این تیم قرارداد دارند، اما قراردادهای آنها هم مثل خود برانکو به یک «نسیم» بند است! به عنوان مثال مهدی ترابی بعد از بازی تشریفاتی با السد قطر به صراحت تأیید کرد در قراردادش بندی وجود دارد که اگر پیشنهاد خارجی برای او برسد می تواند جدا شود. طبیعتا ادامه حضور برانکو در پرسپولیس یک جاذبه جدی برای این بازیکن است که می تواند او را نگه دارد، اما اگر جدایی مربی کروات قطعی شود، آینده ترابی هم روشن نخواهد بود. همین شرایط در مورد شجاع خلیل زاده هم وجود دارد. دیروز خبر رسید مدافع میانی قرمزها از قطر پیشنهاد دارد و عدم حضور برانکو شاید او را هم برای جدایی تحریک کند. گفته می شود حتی کمال کامیابی نیا هم قرارداد مشروط دارد و با تحقق برخی شرایط می تواند پرسپولیس را ترک کند. بنابراین مدیریت باشگاه فقط با شخص برانکو مواجه نیست و از دست دادن این مربی می تواند خیلی چیزهای دیگر را هم از کف سرخ ها ببرد.

ورودی های مردد
طبعا پرسپولیس همیشه یک باشگاه بزرگ بوده که در فصل نقل وانتقالات برای بازیکنان جذابیت خاصی داشته است، اما حضور برانکو این جاذبه را دوچندان کرده؛ به طوری که دیدیم حتی بازیکنانی مثل مهدی ترابی و سروش رفیعی حاضر شدند یک نیم فصل در تیمی دیگر توپ بزنند و برای حضور زیرنظر برانکو انتظار بکشند. همین حالا هم خیلی از نفراتی که بحث حضورشان در پرسپولیس مطرح است، منتظر تعیین تکلیف کادرفنی این تیم هستند و طبعا اگر برانکو بماند، انگیزه بیشتری برای پیوستن به پرسپولیس با شرایط آسان تر خواهند داشت. جالب است که مثلا بازیکنی در قواره های علی دشتی هم ضمن تأیید مذاکراتش با استقلال، گفته برای دادن پاسخ نهایی به این تیم منتظر تعیین تکلیف برانکو در پرسپولیس است. برو تو کار تعصب!

مارکو؛ خسران بزرگ
اگرچه در کادر دستیاران برانکو نفراتی مثل زلاتکو یا پانادیچ حضور دارند که شاید تأثیرشان زیاد ملموس نباشد، اما حکایت بدنساز خبره سرخ ها چیز دیگری است. مارکو استیلوویچ در این سال ها عملکرد بسیار موفقی در آماده سازی قرمزها برای حضور در مسابقات فشرده و متعدد داشته و نقش او در3  قهرمانی پیاپی پرسپولیس قابل انکار نیست. همه بازیکنان این تیم به هنر مارکو معترف هستند و اگرچه به شوخی او را شکنجه گر می نامند، اما خودشان خوب می دانند که اگر برای این تعداد بازی در هر فصل آماده هستند، یکی از دلایلش بدنساز کروات است. در همین بازی های آخر فصل و ازجمله مسابقه با سپاهان که به وقت اضافی کشیده شد، توانایی بدنی سرخ ها کاملا نمایان بود. نیازی به توضیح نیست که اگر برانکویی در کار نباشد، طبعا مارکویی هم وجود نخواهد داشت.