دو چیزی که مقابل پیکان می خواهیم / بازگشت به روال گذشته، برانکوی بیدار

پرسپولیس مقابل نفت آبادان نمایش عجیبی ارائه داد و با وجود مالکیت توپ و میدان و خیمه زدن روی دروازه حریف در پیدا کردن راه دروازه نفت بشدت ضعیف و سردرگم به نظر می رسید. تنوع حمله در این تیم معنی نداشت و در بیشتر دقایق تیم به حربه ای روی آورده بود که دقیقا هدف مدافعان حریف بود؛ بازی بلند و ارسال از کناره ها در نود درصد دفعات و ارسال ها با دفع موفق مدافعان بلندزنی مثل عبدا... زاده، بغلانی و نورمحمدی مواجه شد.

اشتباهات زیاد و سردرگمی پرسپولیس در آن بازی برخی هواداران این تیم را نگران بازی های بعدی کرده است. حالا اگر هر هواداری به خاطر حاشیه امن ایجاد شده در صدر جدول از باخت نفت به راحتی عبور کرده باشد و این نتیجه را به حسب اتفاق و شرایط رخوت بعد از تعطیلات و اردوی تیم ملی گذاشته باشد در بازی امروز دنبال همان پرسپولیس 95 می گردد. تیمی که حریف را در زمین خودش محبوس می کرد و در بیشتر بازی ها در همان 15 دقیقه اول به گل می رسید.

پرسپولیس در بسیاری از بازی های قبلی کیفیت تیم برنده را داشت و بحق برنده شد اما در آبادان خبری از آن کیفیت همیشگی نبود. برانکو بعد از باخت در آبادان بازیکنانش را هوشیار کرده که به خودشان بیایند و همان کیفیت را ارائه کنند اما درباره نقش او هم باید حرف زد. هر چند دست برانکو روی نیمکت حسابی خالی است – و مقصر بخشی از این نقصان خود اوست – اما ارائه تغییرات درست در حین بازی می تواند شکل بازی پرسپولیس را بهتر و تیم را به هدف برساند؛برانکو همواره خیلی دیر تعویض می کند و در انتخاب گزینه تعویض هم چندان خوش سلیقه نیست اما با نتایجی که گرفته نمی توان تصمیماتش را زیر سوال برد. با این حال اولین امیدواری مقابل پیکان این است که پرسپولیس به اصل خودش و آنچه پیش تر ارائه می داد برگردد. دومین امیدواری هم به خود برانکو مربوط است؛ اینکه اگر پرسپولیس عقب افتاد و نیاز به تغییرات تاثیرگذار داشت برانکو روی نیمکت یخ نزند و خوابش نبرد تا شاهد شکست دیگری باشد.