شادی ای که پرسپولیسی ها از بودیمیر طلب داشتند

مهاجم شماره 19 پرسپولیس از زمان حضورش همیشه در لبه تیز انتقادات حرکت کرده بود اما امروز در نیمه اول به نوعی طلبش را داد.

پرسپولیس نیمه اول خوبی را پشت سر نگذاشت. بازیکنان در ارتفاع بالای از سطح دریا انگار در اوج دوران افت قرار گرفته اند. درست برعکس اینکه باید در اوج بهترین فرم باشند اما فشار بازی ها و تساوی ها و باخت های پیاپی انگار این تیم را از نظر روحی هم خسته کرده است.

پارس جنوبی فراتر از انتظار بازی می کند. آن ها سبک بازی را تعیین کرده اند و دارند بازی فیزیکی را از پرسپولیس می گیرند، چهره بازیکنان پرسپولیس که نشان داده می شود هوادارانشان را که قطعا باید نگران کند، حتی ترابی هم نتوانسته معجزه کند.

چهره بودیمیر که پخش می شود آدم با خودش می گوید او در این بازی چه می کند. پس کی باید ببینیم دلیل موجودیتش را. مثل همه بازی های قبل، با فکر و آرام می دود، خیلی از درگیری خوشش نمی آید اما عالی توپ نگه می دارد و پاس های فوق العاده به علیپور، ترابی و نعمتی می دهد. کار اصلی آنچه که همه از او می خواهند چیز دیگری است، او باید گل بزند، تیم به گل احتیاج دارد و همه نگاه ها به او است با آن شماره عجیب 19.

هرکس در یک لحظه شانس می آورد و بودیمیر هم در زمان مناسب در مکان مناسب بود و البته کاری که به خوبی بلد بود انجام داد. یک ضربه ساده به گوشه بالای دروازه. این گل می تواند بودیمیر را از فرش به عرش برساند.