فدراسیون و دور زدن قانون بخاطر پول/ ضرر همه تیم های لیگ!

 پس از نتایج بد فصل گذشته تراکتورسازی و نارضایتی هواداران از مدیریت این باشگاه تنها چیزی که می توانست به قهر آن ها با یادگار امام تبریز پایان دهد، فروش باشگاه به بخش خصوصی بود و خریدار ایده آل تبریزی ها هم، محمدرضا زنوزی، مالک متمول گسترش فولاد بود. اوضاع به گونه ای پیش رفت که تراکتورسازان انتظار آن را می کشیدند و زنوزی بدون مشکل، مالک تراکتورسازی شد. تنها مشکل انتقال این مالکیت، حضور یک تیم دیگر در لیگ برتر با مالکیت زنوزی بود. فشار اولیه سازمان لیگ، برای رعایت این قانون باعث شد تلاش های صوری در راستای انتقال تیم دوم زنوزی یعنی ماشین سازی انجام بگیرد اما تا نیم فصل نخست لیگ برتر، آب از آب تکان نخورد و مالک متمول تبریزی با خیال راحت و با شال های سبز و قرمز در بازی های خانگی تیم های خود حضور پیدا می کرد.

این اتفاقات در حالی در رقم می خوردند که طبق اساسنامه فدراسیون فوتبال حضور بیش از یک باشگاه با یک مالک در یک سطح لیگی ممنوع است و مالک ضمن دارا بودن یک باشگاه باید سهامش را در باشگاه دیگر به کم تر از 50 درصد برساند تا بتواند در آن سطح لیگ فعالیتش را ادامه دهد. موردی که در خصوص محمدرضا زنوزی و مالکیتش بر این دو باشگاه صدق نمی کند و او، مالک بی چون و چرا هر دو باشگاه است.

این قانون دو بار مانع از ادامه رؤیا پردازی جوانانی شد که با هزار امید و آرزو توانسته بودند در قالب تیم های سپاهان نوین و فولاد نوین قهرمان لیگ آزادگان شوند اما از بازی کنار هم تیمی های خود در بالاترین سطح فوتبال ایران محروم شدند و به اجبار، باید عضو تیم های دیگری می شدند تا بتوانند در لیگ برتر بازی کنند. قانونی که چند سال بعد یعنی در لیگ هجدهم برای دو باشگاه که یک مالک دارند جدی گرفته نشد تا ماشین سازی و تراکتورسازی حداقل یک نیم فصل را با خیال راحت در بنیان دیزل و یادگار امام توپ بزنند.

حضور هم زمان این دو تیم با یک مالک، سرخ های تبریزی را صاحب منافع زیادی کرده و سایر مدعیان قهرمانی حداقل 2 امتیاز را مقابل تیم دوم زنوزی از دست داده اند. در نیم فصل اول ماشین سازی توانست رقیب های تراکتورسازی در راه قهرمانی یعنی پدیده، سپاهان و استقلال را متوقف کند و نتیجه را به پرسپولیس واگذار کند. این تنها نکته مثبت ماشین سازان برای تراکتورسازی نبوده و فایده دیگر تیم دوم تبریز انتقال بازیکنانی است که به درد تراکتورسازی نمی خورند و باشگاه هم قصد فسخ قرارداد آن ها را ندارد. هم چنین بازیکنانی مثل احمد موسوی که در لباس ماشین سازی و در لیگ برتر می درخشند، هم به راحتی بین این دو تیم جابه جا می شوند و این در حالی بود که پیش از این نصیرزاده، مدیرعامل گسترش فولاد و ماشین سازی در انتقال داریوش شجاعیان به استقلال بسیار سخت گیر بود.

با این شواهد به نظر می رسد که قانونی بودن حضور دو تیم تراکتورسازی و ماشین سازی در لیگ برتر در هاله ای از ابهام قرار دارد و این احتمال وجود دارد که سایر تیم های مدعی قهرمانی لیگ و کسب سهمیه پس از حضور این تیم در رده های بالا به حضور هم زمان این دو تیم اعتراض کنند و پرونده ای با بیش از 10 شاکی راهی کمیته انضباطی و سازمان لیگ شود.

با توجه به جایگاه تراکتورسازی در جدول لیگ برتر و هم چنین جذب بازیکنان و سرمربی با کیفیت که شرایط این تیم را برای قهرمانی در لیگ و هم چنین کسب سهمیه آسیایی فراهم می کند، مسؤولان این تیم باید از هم اکنون چاره ای برای این اعتراض های احتمالی پیدا کنند. هم چنین مسؤولان فدراسیون و لیگ برتر نیز برای جلوگیری از تبعیض در بین باشگاه ها طبق اساسنامه عمل کرده و مانع مالکیت هم زمان یک نفر بر دو باشگاه در سطح اول فوتبال کشور شوند.