فهمیدید برانکو چرا رفت؟

ممنوعیت حضور بازیکنان و مربیان خارجی در پرسپولیس و استقلال، فریاد آشکار بی پولی و البته بی کفایتی در فوتبال ایران است؛ بی پولی به خاطر افزایش روزافزون قیمت ارز و به صرفه نبودن خرید خارجی ها و بی کفایتی هم به این دلیل که مدیران ایرانی در این سال ها معمولا بیشترین هزینه را صرف خرید ضعیف ترین و بدترین بازیکنان خارجی کرده اند. هر چه هست این تصمیم به صورت ناگهانی گرفته نشده و از مدت ها قبل زمزمه اش به گوش می رسید. وقتی می گوییم مدت ها قبل، مشخصا اشاره مان به 14 ماه پیش است که برانکو ایوانکوویچ، سرمربی وقت پرسپولیس از آماتور شدن قریب الوقوع فوتبال ایران سخن گفت. آیا غیراز این است که یکی از نشانه های آماتوریسم، می تواند همین ممنوع کردن جذب بازیکن از سایر کشورها باشد؟

بخش زیادی از دوران حضور برانکو در پرسپولیس به ماجراجویی های آسیایی او گذشت. یکی از چیزهایی که در این بین مکررا از زبان پروفسور می شنیدیم، تأکید او روی سرنوشت ساز بودن بازیکنان خارجی بود. او بارها تکرار کرد که بدون بازیکن خوب خارجی نمی شود قهرمان آسیا شد و تیم هایی مثل السد و الهلال یا شرق آسیایی ها به همین دلیل نسبت به نمایندگان ایران در اولویت هستند. حالا کاری نداریم به اینکه خریدهای خارجی خود برانکو هم معمولا خیلی چنگی به دل نمی زد، اما اصل حرف او درست بود. امروز هم رسیده ایم به نقطه ای که حتی همان بازیکنان متوسط و 400، 500هزار دلاری خارجی حق حضور در پرسپولیس و استقلال را ندارند. گابریل کالدرون به عنوان خلف برانکو، تنها یک لیست نقل وانتقالاتی به باشگاه پرسپولیس داد که در آن نام هیچ بازیکن خارجی درج نشده بود. اینها مربیان باهوشی بودند که می دانستند چه اتفاقاتی در حال وقوع است. حالا شاید بهتر بشود فهمید چرا برانکو امپراتوری اش را در اوج رها کرد و رفت.