قصه های یک بازی

بازی بزرگ این هفته لیگ با پیروزی میزبان به پایان رسید. قصه این بازی پایانی خوش برای قرمزهای فولاد و صد البته سرانجامی تلخ برای پرسپولیسی داشت که آمار بازیهای بدون باخت و عالی خط دفاعی اش و صد البته صدرنشینی اش را از دست داد اما این بازی چند پایان دیگر هم داشت. یک پایان پر از استفهام برای سازمان لیگ و اتفاقهائی که قبل از شروع بازی برای پرسپولیس رخ داد و بازیکنان این تیم را در اتوبوس حبس کردند و حتی سخن از لغو بازی بود و بی گمان یک پایان تراژیک برای کارنامه داوری این بازی و تصمیم های تاثیرگذار چون پنالتی که هیچکس نمی داند چه کسی آن را تشخیص داده است و  نحوه زدن آن و تصمیمی که برای اخراج بازیکن فولاد گرفت اما کارتهایش را ترجیح داد در جیبش به اسارت بگیرد و ...

قصه این بازی در دو فصل نوشته شد. نیمه اول که فولاد بسیار خوب از موقعیت های خود بهره گرفت و دست به بازی تهاجمی زد و از ناهماهنگی خط تدافعی پرسپولیسی ها خصوصا نمایش بسیار ضعیف محمد نادری در خط دفاع و ضعف بی شمار جناح چپ پرسپولیس و مهمتر از همه از ترکیب اولیه پر اشتباه پرسپولیس استفاده کند. فصل دوم این قصه در نیمه دوم بود که پرسپولیسی ها می توانستند به بازی برگردند اما از موقعیت های خود براحتی عبور کردند و کسی نمی داند چرا این تیم که بیشترین هزینه را در ایام تعطیلات بین دو نیم فصل برای خط حمله اش کرده است ترابی را به خط حمله برده بود و شریفی و بودیمیر را روی نیمکت می نشاند؟

به جزئیات بازی بنگریم. فولادی ها سریع بودند و زهردار حمله می کردند و شاهد بودیم  چقدر در خط حمله خوب بودند. پرسپولیس چوب اخطارهای کودکانه شجاع خلیل زاده را خورد. سوال مهم این است چرا پرسپولیس در فصل نقل و انتقال یک مدافع میانی باتجربه نگرفته است؟ مشکل بعدی به نحوه استفاده از ضربات ایستگاهی پرسپولیس است که همه را سروش رفیعی بد میزند! قبلا اشاره کردیم که پرسپولیس بازیسازی در خط هافبک را خوب انجام نمی دهد و می پرسیم چرا عالیشاه بهترین پاسور گل در جای خودش بازی نمی کند؟ عدم حضور بازیکنان در پستهای خودشان شامل حال ترابی و نورالهی و ... نیز می شود. علیپور عصبی و روز به روز خودخواهانه به توپها ضربه می زند. شایان مصلح روز بسیار بدی را گذراند و رسن چون روحی سرگردان است ولی باید از شیری گفت که نشان داده است خرید بسیار خوبی بوده است. فولادی ها با قطبی در سه بازی اخیر خود 7 امتیاز گرفته اند و حکایت قلب شیر سرمربیشان را فریادمی کنند. پرسپولیس باخت تا کمی به خودشان به خصوص از بعد روانی آیند.