ما که بدتر از صدا و سیماییم!

در روزهایی که علیرضا فغانی برای سوت زدن بازی رده بندی جام جهانی آماده می شد و در تلاش بود تا یک دستاورد «واقعی» و غیرتبلیغاتی برای فوتبال ایران به ارمغان بیاورد، تصاویری از او در رسانه های داخلی و شبکه های اجتماعی منتشر شد که حاشیه ساز بود. در این عکس ها، فغانی را می دیدیم که حین تماشای بازی کرواسی و انگلستان، همسر یکی از داوران خارجی را دیده و با او دست داده است. حالا تصاویر این گناه کبیره(!) در فضای مجازی دست به دست می شود و داور موفق ایرانی را تحت فشار قرار می دهد؛ آنقدر که او 24 ساعت پیش از بازی رده بندی رسما تهدید کرد دست زن و بچه اش را می گیرد و از مملکت می رود. یک خسته نباشید جانانه به تمام هم میهنان گرامی!

طی روزهای گذشته ماجرای پخش اعترافات بغض آلود یک دخترک رقصنده اینستاگرامی در تلویزیون ایران حسابی سروصدا به پا کرد و حتی به عرصه های بین المللی هم کشیده شد؛ یک آبروریزی جهانی دیگر برای دستگاهی که اگر سینه های گرگ را هم از زیر تیغ سانسورش بیرون بکشی، با درایت و خلاقیت یک برگ برنده جدید رو می کند! به هر حال صداوسیما زحمت کشید و ظرف کمتر از یک هفته، از یک شهروند گمنام به اسم «مائده هژبری» یک برند مطرح ساخت تا دخترک دست در دست امیر تتلو، اسطوره بی نظیر عصر ما سر از ترکیه دربیاورد و بقیه ماجرا... آنچه در غائله مائده بیش از هر چیز دیگری به چشم آمد اما ابراز خشم و انزجار عمومی از بازی رسانه موسوم به ملی با حیثیت و آبروی یک شهروند و مداخله در مسایل مربوط به زندگی خصوصی او بود؛ اعتراضاتی درست و به جا که وقتی به تیراژ میلیونی آن نگاه می کردی، گمان می بردی اینجا «سوییس» است و یک معلم بد ترکه به دست، به شاگردان فهیم زور می گوید. با این وجود خیلی طول نکشید تا بفهمیم هر کدام از این شاگردان هم برای خودشان یک استاد تمام عیار هستند؛ آنجا که ماجرای دست به دست شدن عکس فغانی پیش آمد و ملت همیشه در صحنه نشان داد آنچه را برای تلویزیون بد می داند، برای خودش خردمندانه و متمدنانه به شمار می آورد!

از آن عده کثیری که در چنین مقطع مهمی، تصاویر دست دادن فغانی با یک زن را دست به دست کردند و ضربان قلب او را بالا بردند باید پرسید این رفتار، اساسا چه فرقی با رویکرد تلویزیون در برخورد با رقصنده اینستاگرامی دارد؟ آیا این تجاوز به حریم شخصی افراد، ایجاد دردسر برای یک شهروند موفق و غیرعادی جلوه دادن یک مساله ساده و پیش پا افتاده نیست؟ ما همان مردمی هستیم که صبح تا شب صداوسیما را به خاطر سانسورهایش به باد بد و بیراه می گیریم، اما بلافاصله بعد از آنکه یک صحنه آنچنانی از دست تلویزیون در می رود، آنفدر آن را با شوق و ذوق در شبکه های اجتماعی بازنشر می کنیم که گند کار بالا بیاید و سازمان چند سانسورچی تیزبین و تازه نفس استخدام کند! ما همان مردمی هستیم که چند سال پیش در حاشیه لیگ جهانی والیبال پیج «همون دختره که شبکه سه نشونش داد» راه انداختیم؛ مردمی که عکس منتسب به علی فتح الله زاده را هنگام تماشای مسابقه کشتی زنان در آمریکا طعمه جمع آوری لایک قرار می دهیم و حواس مان نیست که خود این کارها یعنی پرونده سازی، یعنی بیهوده به دردسر انداختن دیگران، یعنی حفظ و تشدید حساسیت های کاذب و خطوط قرمز کذایی، یعنی همان کاری که به خاطرش صداوسیما و گشت ارشاد و دیگران را مورد ملامت قرار می دهیم، اما خودمان طبق معمول به آنچه می گوییم عمل نمی کنیم و نمی فهمیم که گاهی فقط باید دید و رفت، گذاشت و گذشت. این فقط تلویزیون نیست که آنتن دارد، آنتن گاهی خود ماییم؛ گیرم که ندانسته و از سر بدفرهنگی، اما سیگنال مان همیشه به راه است!