محرمی: با مرگ قایقران دنیا روی سرم خراب شد

مجتبی محرمی با اشاره به خاطره تلخ درگذشت «سیروس قایقران» گفت: دنیا روی سرم خراب شد و با کوهی از غم به انزلی رفتم، در طول مسیر با خودم می گفتم ای کاش وقتی به انزلی رسیدم مثل همیشه سیروس به استقبال من بیاید اما همه رویاهایم نقش بر آب شد و عزیزترین رفیقم دیگر در این دنیا وجود نداشت.
مرور خاطرات مرحوم «سیروس قایقران» از زبان صمیمی ترین دوست او شنیدنی است؛ «مجتبی محرمی» نزدیک ترین فرد به کاپیتان فقید تیم ملی محسوب می شد، این 2 روزهای تلخ و شیرین زیادی را با یکدیگر پشت سر گذاشتند و محرمی بعد از گذشت نزدیک به 2 دهه هنوز مرگ قایقران را باور نمی کند.
محرمی در گفت وگویی حرف های جالبی برای گفتن داشت. بهترین دوست قایقران از قهرمانی در بازی های آسیایی 1990 پکن و گل تاریخی دوست فقیدش گفت تا شیطنت هایی که در اردوهای تیم ملی داشتند. مشروح این گفت و گو را در زیر می خوانیم.  

*به طور حتم سالگرد درگذشت مرحوم «سیروس سیروس قایقران» برای شما خاطرات تلخی را به همراه دارد.
اگرچه سال ها از این روز لعنتی می گذرد، اما من هنوز نتونسته ام آن را فراموش کنم و هر وقت 18 فروردین ماه از راه می رسد غم بزرگی وجود مرا فرا می گیرد و تمام خاطراتی را که با هم داشتیم مثل یک فیلم جلوی چشمانم رژه می رود.

*این خبر چطور به شما رسید؟
سیروس قرار بود به خانه ما بیاید؛ چند ساعت پیش از این حادثه تلخ با من تماس گرفت و گفت ساعت 4 منزلتان هستم و جایی نرو.  منتظر او بودم که یکی از دوستانم تماس گرفت و گفت فهمیدی چه اتفاقی افتاده است؟ به او گفتم چی شده؟ جواب داد «سیروس قایقران در حادثه رانندگی فوت کرد»

*واکنش شما چه بود؟
باور نمی کردم؛ به او گفتم سیروس بهترین دوست من است و آخرین بارت باشد که چنین شوخی مسخره ای با من کردی؛  بنده خدا با بغض گفت خودم هم باور نمی کنم اما حقیقت دارد و تلویزیون اعلام کرد. با گفتن این جمله تلفن از دستم افتاد و سراسیمه تلویزیون را روشن کردم و بعد از دقایقی متوجه شدم این خبر صحت دارد و سیروس و  پسر گلش آسمانی شدند.

*همان شب عازم شمال شدید؟
شاید باور نکنید اما دنیا روی سرم خراب شد و با کوهی از غم به انزلی رفتم.  در طول مسیر با خودم می گفتم ای کاش وقتی به انزلی رسیدم مثل همیشه سیروس به استقبال من بیاید اما همه رویاهایم نقش بر آب شد و عزیزترین رفیقم دیگر در این دنیا وجود نداشت.

*این رفاقت از کجا شکل گرفت؟  چطور این دوستی عمیق شد؟
به هر حال در اردوهای تیم ملی با هم بودیم و خصوصیات اخلاقی و رفتاری مان شباهت زیادی به هم داشت و همین موجب شد تا رابطه صمیمانه و بهتری با یکدیگر پیدا کنیم. در تمام سال هایی که در تیم ملی حضور داشتیم هم اتاقی بودیم و روزهایی را پشت سر گذاشتیم که فراموش نشدنی است و تا ابد در ذهنم باقی خواهد ماند.

*با همکاری یکدیگر روز به یاد ماندنی را برای فوتبال ایران در پکن خلق کردید؛ شما پاس دادید و مرحوم قایقران دروازه کره جنوبی را باز کرد.
بدون شک بازی ایران و کره جنوبی یکی از حساس ترین بازی های تاریخ تیم ملی فوتبال ایران است.  کره جنوبی در جام جهانی 1990 ایتالیا حضور داشت و نتایج بسیار خوبی گرفت. آنها با تمام قدرت در بازی های آسیایی پکن حاضر شده بودند و در مرحله نیمه نهایی به مصاف یکدیگر رفتیم. این مسابقه به وقت های اضافی کشیده شد و در دقیقه 107 روی یک ضد حمله، پاس به قایقران دادم و او به زیبایی دروازه کره را باز کرد تا به فینال راه پیدا کنیم و در نهایت توانستیم با پیروزی برابر کره شمالی در دیدار پایانی قهرمان شویم.

*اگر از «مجتبی محرمی» بخواهیم خاطره ای جذاب از روزهای بودن با «سیروس قایقران» برای ما تعریف کند چه پاسخی می دهد؟
نمی دانم از روزهایی که در مرداب های انزلی با یکدیگر ساعت ها گشت و گذار می کردیم، بگویم یا شوخی هایی که در اردوهای تیم ملی با بازیکنان و مربیان می کردیم؛  شاید باور نکنید همه مربیان را سرکار می گذاشتیم. همین الان که دارم با شما درباره قایقران حرف می زنم اشک در چشمانم جمع شده است.

*همیشه گفته اید «انزلی را بدون سیروس (قایقران) دوست ندارم...»
همین چند لحظه پیش با همسر «سیروس قایقران» تلفنی حرف زدم. به او گفتم من تا ابد دلم پیش داداش سیروس است، اما انزلی بدون او برایم جهنم است و هر کجای آن که پا بگذارم سیروس جلوی چشمانم است و هر وقت به آنجا بیایم دیوانه می شوم.