نوراللهی بدون کمال یا ربیع خواه افت می کند؟

احمد نوراللهی که با بازوبند کاپیتانی مقابل پیکان بازی کرد با انتقال به مرکز میدان کار بسیار دشواری نسبت به فصل گذشته خواهد داشت.

نوراللهی که حالا در نقش یک ملی پوش برای پرسپولیس بازی می کند و با سابقه 5 فصل حضور در پرسپولیس جزو قدیمی های تیم به حساب می آید فصل قبل و حتی فصل قبل تر از آن در سیستم  2-4-4 بیشتر به عنوان هافبک کناری به میدان می رفت اما با ترافیک شدیدی در کناره های خط میانی از این به بعد تنها در میانه میدان بازی خواهد کرد. البته نوراللهی با بازی در این پست اصلاً غریبه نیست و اساساً پست تخصصی او هافبک میانی است اما اگر قرار باشد تنها عضو تدافعی خط میانی باشد یا تنها هافبک دفاعی ترکیب باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت.

در واقع اگر او در چنین موقعیتی قرار بگیرد و مثلاً یکی مثل کمال کامیابی نیا یا محسن ربیع خواه - که در امور تدافعی و جارو کردن فضای مقابل خط دفاع تجربه دارند - را کنارش نداشته باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت. در واقع همه می دانند نوراللهی در بخش رو به جلوی خط میانی و امور تهاجمی موثرتر و قدرتمندتر عمل می کند و غیر از کارهای ترکیبی و پاسوری، بعضاً تیم برای به گل رسیدن از قدرت شوتزنی او هم می تواند بهره ببرد اما در نقطه مقابل او در توپگیری، خراب کردن بازی هافبک های بازیساز حریف و جارو کردن فضای مقابل خط دفاعی تیمش به اندازه کافی مهارت ندارد.

در این حال اگر قرار باشد در سیستم 2-4-4 خطی یا لوزی یا حتی سیستم 1-4-1-4 او تنها هافبک دفاعی تیمش باشد کار بسیار دشواری خواهد داشت و فشار زیادی روی این بازیکن وارد می شود که می تواند برای خط دفاع پرسپولیس خطرناک باشد.

کالدرون در بازی های تدارکاتی اخیر بعضاً یکی مثل وحید امیری یا امید عالیشاه را کنار تنها هافبک دفاعی تیمش قرار داده و البته از دو هافبک دفاعی کنار هم نیز استفاده کرده است که طبعاً یکی شرح وظایف دفاعی تر خواهد گرفت و دیگری رو به جلوتر بازی می کند. این حالت دوم برای نوراللهی می تواند بهترین حالت ممکن باشد اما اگر قرار باشد او پشت سر یکی مثل امیری، عالیشاه یا بشار بازی کند کار بسیار سختی خواهد داشت.