پارادوکسهای سرخ

پرسپولیس در چهارمین بازی متوالی هم 2 امتیاز از دست داد تا آمار امتیازهای از دست داده اش در 4 بازی به 9 برسد !

این آمار ضعیف را می توان به آمار دیگری گره زد. پرسپولیسی ها در این 4 بازی 2 گل زده اند یعنی هر 180 دقیقه موفق به زدن یک گل شده اند.

در بعد آمارهای دفاعی آنها متوسط هستند. زیرا این تیم در این 4 بازی 3 گل خورده است یعنی به بیان دیگر در هر 120 دقیقه یک گل خورده اند که شاید نخوردن گل در برابر بهترین خط حمله لیگ یعنی سپاهان آمار بدی نباشد اما نخوردن گل از تیم ذوب آهن که خط حمله بسیار ضعیفی در لیگ دارد و در 27 بازی تنها 21 گل زده است این آمارها را دچار تناقض می کند. 

پارادوکس دیگر در اینجا است که پرسپولیس هنوز هم در آسیا و لیگ سرنوشتش در دستان خودش است.

دامنه تناقض های تیم برانکو فقط مربوط به آمارها نمی شود بلکه در حالی که عنوان می شود تیم دچار خستگی است اما شاهدیم بازیکنانی چون علیپور که سایه ای کمرنگ از قابلیتهای پیشینش را دارد همچنان در تمام بازیهای فیکس است اما از مردانی چون شریفی استفاده نمی شود.

اتفاق پارادوکس گونه دیگر حضور بازیکنان بی تجربه و تازه از قید مصدومیت رها شده ای چون کریمی و مصلح در بازی با تراکتورسازی هستیم و حتی عالیشاه به صرف آن که سابقه حضور در جو ورزشگاه یادگار امام تبریز دارد به بازی گرفته می شود اما از سروش رفیعی که روزگاری در تراکتورسازی نگین درخشانی در میانه میدان بود استفاده نشده و او را که هم از بعد تجربه از کریمی بسیار بالاتر و از نظر شرایط بدنی قابل مقایسه با مصلحی نیست به نیمکت زنجیر می کنند. اتفاق جالب تر در اینجا است که شایان مصلح در پست غیر تخصصی خود به میدان می رود.

در مورد اظهار نظرهائی که در مورد خستگی بازیکنان می شود بی گمان نمی توان به شیری و نادری و ترابی اشاره کرد اما شرایط بازی این بازیکنان هم چندان رضایت بخش نیست.

پرسپولیسی ها با بزرگترین تناقض و به بیان فرنگی آن پارادوکس رو به رو هستند و آن نداشتن روحیه برتری طلبی و شجاعت است در حالی که این تیم کمترین باخت و بیشتر برد را به همراه استقلال در بین تیمهای لیگ و صاحب دومین خط دفاع لیگ است و در دو دوره قبل قهرمان و شانس اول قهرمانی و فینالیست دور گذشته لیگ قهرمانان آسیا است.

براستی برانکو می تواند توضیح منطقی در مورد این پارادوکس ها بیان کند؟

پرسپولیسی ها روزهای پر تناقضی را می گذرانند.