پسری که مزد تلاشش را گرفت؛ فیلسوف صبور

بیشتر مرد بازی های باشگاهی بود و بازی های دوستانه. کسی روی او به عنوان مرد بازی های بزرگ و رسمی ملی چندان حساب نمی کرد. قرار بود که علی دایی تیم ملی باشد اما هم در آن حد و اندازه ظاهر نشد و هم کمی بدشانس بود. ظهور آزمون و قوچان نژاد و ترافیک در خط حمله جا را برای انصاری فرد تنگ تر از همیشه کرده بود. انصاری فرد اما اگر از لحاظ بازی خیلی به دایی نزدیک نشد، پشتکار و ناامیدنشدن را خیلی خوب از سرمربی همشهری اش یاد گرفت.

او تغییر پست داد تا بتواند در تیم ملی جای دیگری برای خودش دست و پا کند. کاری که موفق به انجام آن شد و یکی از گزینه های کی روش برای قرار گرفتن در سه بازیکن پشت مهاجم بود. انصاری فرد برای تیم ملی کم گل نزده بود. ۲ گل و یک پاس گل در سال ۲۰۱۷ برای تیم ملی در حالی که ۷ بازی در ترکیب قرار نداشت و فقط در ۴ بازی در ترکیب قرار گرفته بود آمار بسیار خوبی محسوب می شد. با این حال این ها آن چیزی نبود که اتفاق ویژه ای را برای یکی از بهترین لژیونرهای ایران رقم بزند. تلاش و کوشش و زحمات او بیش از آن چیزی بود که بدست می آورد و یک چیزی آن میان درست جلو نمی رفت.

جام جهانی روسیه برای او خیلی خوب شروع شد. حضور او در ترکیب اصلی آن اتفاق خوب بود. در تیمی که ترافیک هجومی داشت و قوچان نژاد و دژاگه و جهانبخش و شجاعی و یک قطار اسم دیگر در انتظار بودند، انصاری فرد توانست در میان سه نفر نهایی قرار بگیرد. بازیکنی که در جام جهانی قبلی تنها ۲۰ دقیقه فرصت بازی پیدا کرد و حالا جزو یازده مرد مورد اعتماد کی روش بود اما قرار نبود این تنها دستاورد کریم از جام جهانی باشد. در آخرین دقایق حضور ایران در جام چیز دیگری انتظار آن را می کشید. همان چیزی که کم بود و گم شده بود. دستاوردی که بدست آورد. آن چیز گل در جام جهانی بود. گلی که پنالتی بودنش نه تنها چیزی از ارزش کار او کم نمی کند.

زدن پنالتی در آن بازی، در آن دقیقه و در آن شرایط کاری نیست که از هر کسی بربیاد. همان کاری که رونالدو چند دقیقه قبل نتوانسته بود و کریم توانست. در میان همه بازیکنانی که ممکن بود قرعه به نامشان بیفتد، از رامین و طارمی که به یاد روزهای پرسپولیس کری زدن ضربه را داشتند تا آزمونی که بدش نمی آمد همه نمایش های نه چندان خوبش را با یک پنالتی بشورد و ببرد قرعه به نام انصاری فرد افتاد. ضربه ای که گل شد، انصاری فردی که به یک پایان خوش رسید و بازیکنی که نامش در تاریخ ماندگار شد. شاید این همان اتفاقی بود که باید می افتاد.