چرا برانکو، ربیع خواه را به کمال ترجیح می دهد؟!

 یکی از اشتباهات برانکو به گواه اغلب کارشناسان، نیمکت نشین کردن کمال کامیابی نیا و اعتماد کامل به محسن ربیع خواه بود. این فکر هفته هاست در ذهن برانکو می گذرد که ربیع خواه را جانشین کمال کامیابی نیا کند و حتی هفته گذشته همین تصمیم، کار را به جنجال کشاند!

کمال قهر کرد و رفت اما یک روز بعد پشیمان شد، با برانکو روبوسی کرد و برگشت. با این وجود مرد کروات کوتاه نیامد و در دیدار با الاهلی عربستان، ربیع خواه را به زمین فرستاد چون اعتقاد دارد ساده تر بازی می کند و اهل ریسک کردن نیست!

در اینکه محسن ربیع خواه ساده تر بازی می کند، اهل نگه داشتن و لمس توپ نیست، شکی وجود ندارد اما سؤالات دیگری این وسط به وجود می آید؛ آیا محسن ربیع خواه، از نظر توپ ربایی به کمال کامیابی نیا می رسد؟ از نظر پاس صحیح رو به جلو (نه رو به عقب و عرضی کوتاه!) چطور؟ در دوئل های تن به تن کمال موفق تر است یا محسن؟

شاید ربیع خواه کمتر توپ لو بدهد چون ریسکی بازی نمی کند و رو به جلو نیست اما این نقطه قوت نیست.

از طرفی کمال کامیابی نیا روی ضربات ایستگاهی اثرگذار و گلزن است. با بررسی اجمالی مشخص می شود کامیابی نیا از هر نظر که حساب کنید، هافبک دفاعی مؤثرتری نسبت به محسن ربیع خواه محسوب می شود.

در بازی با الاهلی عربستان نیز برانکو کمی دیر متوجه اشتباهش شد اما باز ربیع خواه را در زمین نگه داشت. در واقع مرد کروات سیستم خود را از 2-4-4 لوزی به 1-3-2-4 تغییر داد و با دو هافبک دفاعی بازی کرد. انتظار می رود برانکو متوجه اشتباه بزرگ خود در نیمکت نشین کردن کامیابی نیا شده باشد. کمال شباهتی به رامین رضاییان ندارد چرا که پشت سرش نفر قابل اتکایی نیست. به طور حتم آنالیزورهای برانکو فیلم بازی با الاهلی عربستان را دوباره مشاهده کرده و به مرد کروات می گویند کامیابی نیا پس از ورود به زمین چه تأثیری در بازگشت پرسپولیس به بازی داشت.