چرخشی سربلند

شاید در این فصل بیشترین انتقادات فنی از گابریل کالدرون مربوط به تغییرات مستمر اعمال شده از سوی این مربی در ترکیب اصلی اش بوده باشد. کالدرون اصولا اعتقادی به ارنج ثابت ندارد و به دفعات این موضوع را اعلام کرده است. در این میان بخشی که او بیشترین تغییرات را اعمال می کرد، خط دفاعی بود؛ جایی که هم مدافعان میانی و هم مدافعان کناری را بارها عوض کرد. مخصوصا زمانی که او به قلب خط دفاع دست زد و ترکیب موفق جلال حسینی- شجاع خلیل زاده را به هم ریخت، اعتراض ها اوج گرفت. با این همه اما مرور زمان نشان داد حق با مربی آرژانتینی بوده است؛ چه اینکه او با وجود همه این دگرگونی ها، در پایان نیم فصل اول عنوان بهترین خط دفاعی لیگ را برای تیمش به ارمغان آورد.

جالب است بدانید در پایان هفته ششم، پرسپولیس 4گل خورده داشت، درحالی که سپاهان و تراکتورسازی هیچ گلی نخورده بودند. 10هفته بعد، یعنی در پایان هفته شانزدهم اما پرسپولیس 7گل خورده دارد و سپاهان و تراکتور به ترتیب 10و 13بار دروازه خود را باز شده دیده اند. این یعنی در بازه ای که دو مدعی دیگر قهرمانی جمعا 23گل دریافت کرده اند، پرسپولیس فقط 3گل خورده است. همچنین فراموش نکنید دروازه سرخپوشان در جام حذفی هم هنوز باز نشده؛ به عبارت دیگر اگر 3بازی حذفی را به مجموع مسابقات لیگ اضافه کنیم، معدل گل خورده قرمزها چیزی حدود «0.36» می شود که آمار فوق العاده ای است.

بدون تردید اوج گیری عملکرد خط دفاعی پرسپولیس با جاافتادن سیستم چرخشی مقارن بوده است. الان دیگر هر سه مدافع میانی اصلی تیم پذیرفته اند در تقویم فشرده بازی ها، هر از گاهی باید بیرون بنشینند و تجدیدقوا کنند. مسابقه هم آنقدر زیاد هست که به همه آنها بازی برسد. تازه مصدومیت و محرومیت هم در کار خواهد بود. این سیستم به علاوه باعث شده بازیکنان با انگیزه بیشتری کار کنند و احتمال فیکس ماندن شان را بالا ببرند. به علاوه فراموش نکنید جلال حسینی در آستانه 38سالگی توانایی بازی در همه مسابقات را ندارد؛ بنابراین سیستم چرخشی نه تنها باعث ذخیره انرژی کاپیتان باتجربه سرخ ها شده، بلکه جانشین او برای فصل بعد را هم آماده می کند.