کمیته اخلاق به سلامت فوتبال توجه کند، نه بازیکن

کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال نباید وظیفه کمیته انضباطی باشگاه ها را بر عهده بگیرد. درگیری های داخلی یا بی انضباطی و شب گردی بازیکنان یا همین ماجرای کشیدن قلیان را باشگاه ها باید در کمیته های انضباطی خودشان حل کنند. اگر قلیان کشیدن برای بازیکن ناپسند است این سرمربی و باشگاه هستند که مسئولیت برخورد با آن را دارند. حتی اگر درگیری بین مهدی کیانی و عارف آغاسی آن قدر شدید بوده که احتیاج به بیرون نشستن بازیکنان وجود داشته کمیته انضباطی تراکتورسازی باید این کار را می کرد و اگر برای قلیان کشیدن باید با محسن مسلمان برخورد می شد برانکو و مسئولان پرسپولیس باید این کار را انجام می دادند. این باشگاه ها هستند که باید مراقب دعوا نکردن بازیکنان شان و قلیان و سیگار نکشیدن شان باشند نه کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال.  

در ماجرای قلیان کشیدن بازیکن یا بازیکنان حتی قانون شکنی هم رخ نداده است که دخالت کمیته اخلاق موجه جلوه کند. دخالت کردن کمیته اخلاق در اموری که خود باشگاه ها مسئولیت اش را بر عهده دارند نوعی بدعت است؛ بدعتی که در کوتاه مدت آرای کمیته های انضباطی باشگاه ها و در درازمدت آرای خود کمیته اخلاق را کم اثر می کند. اگر کمیته اخلاق در هر مساله ای از لباس دروازه بان سابق تا موی یک بازیکن خارجی و تتوهای دست بازیکن معروف تا قلیان کشیدن و سیگاری شدن دخالت کند، در حالی که عملا هیچ کدام از این ها غیرقانونی نیستند کم کم به کمیته ای بی اثر تبدیل می شود که به تدریج از همه اصولش عقب نشینی کرده. قلیان کشیدن بازیکن ها ناپسند است و حداقل چیزی که می شود گفت این است که عمر ورزشی آن ها را کوتاه تر می کند اما کمیته اخلاق بهتر است به جای آن که به فکر سلامت بازیکنان باشد این وظیفه را به باشگاه ها بسپارد و به فکر سلامت فوتبال باشد.

آیا این کمیته قبلا هم درباره شائبه هایی که درباره سلامت کلیت فوتبال مطرح شده هم همین گونه واکنش نشان داده است؟