کپسول آتش نشانی بهتر از نفاق و آتش افشانی!

وحید قلیچ پیشکسوت پرسپولیس است. از همان پیشکسوتانی که یکبار گفتم باید قاتق نان باشند ولی قاتل جان پرسپولیسند. از همان ها که معلوم نیست پس از بردها و قهرمانی ها در کدام پسله و پستویی پنهان می شوند اما بعد از ناکامی ها آشکار و عیان می شوند. سبیل تاب می دهند و افاضات می فرمایند؛ آنهم چه فرمودنی! نسل پر افاده و پرادعای دهه شصت که گویی تاوان دیده نشدن شان را می خواهند از نسل امروز طلب کنند. کافی ست پس از باخت های پرسپولیس روزنامه ها را ورق بزنید تا بیانات آتشین آقایان را از صدر تا ذیل مرور کنید.

انگار نه انگار که عنوان پر طمطراق "پیشکسوت" تعریف دارد، تکلیف دارد! از نگاهِ حضرات فقط وظیفه ی اظهار نظرهای سخیف و تضعیف دارد! آقایان سوراخ دعا را هم یافته اند، در مغازه شان می نشینند و با مصاحبه یا صفحه مجازی گلر پرسپولیس، شماره یک تیم ملی را تخریب می کنند! آنهم اینهمه زشت و زننده! یکی هم پیدا نمی شود بگوید جناب پیشکسوت، کپسول آتش نشانی بهتر است از آتش افروزی! اینهم از بخت و اقبال ماست که پیشکسوت یک تیم می شود بابی چارلتون و دی استفانو که اصلا اصالت و هویت باشگاههایشان را شکل داده اند، اما یک خط انتقاد کور و پرخاشگری در سابقه شان نیست، پیشکسوت ما هم می شوند آقایانی مثل فنونی زاده و قلیچ و عربشاهی که تا دستی بر آتش دارند به به و چه چهشان به راه است و تا دور می شوند گندم ری برایشان تلخ می شود!

راست گفته اند بخت که برگردد فالوده دندان می شکند. این پالوده های دندان شکن نفس تیم ما را گرفته اند، این استخوان های مانده در گلوی پرسپولیس که نه می شود دورشان انداخت و نه هضمشان کرد. باید سوخت و ساخت و به امید اصلاحشان دعا کرد که کمی آداب و کسوت بیاموزند، از امثال غفور جهانی که شناسنامه ی ملوان است اما صبور و باوقار در پستی و بلندی ها کنار تیمش ایستاده، کاستی ها را بر سرش نمی زند و یار شاطر است نه بار خاطر. پیشکسوتان ما اما زیاده خواه و پر توقع یا از گشادی پیراهن بازیکنان می گویند یا تعصبشان را به رخ می کشند و کسی نمی پرسد این تعصب چرا امروز مانع این حاشیه سازی ها نمی شود که گلر سابق پرسپولیس بیاید به گلر تیم سابقش، گلر تیم قهرمان که در آستانه ی تکرار قهرمانی است اینطور هتاکی کند و لیچار بگوید و ادعای تعصب و عرق هم داشته باشد!

زیرکی را گفتم این احوال بین، خندید و گفت:
صعب روزی، بوالعجب کاری، پریشان عالمی!