گلادیاتورها تماشاچیان مرگ آفرینی!

در تاریخ پیدایش فوتبال آمده است که در يونان باستان بازي به نام " ايپس كيروس " در زمين مستطيلي انجام مي شد كه بازيكنان به دو تيم تقسيم مي شدند و هدف بازي عبور توپ از خط ميانه زمين بود. بعدها در قرون وسطی روميان بازي به نام هارپاستوم اختراع کردند.

هارپاستوم بازی خشنی است که هنوز هم در رم به عنوان یک سنت بازی می شود. این که نبرد گلادیاتوری و هارپاستوم ریشه مشترک از بعد موطن داشته باشند، چندان عجب نیست اما حالا در کشور ما بازی انجام می شود که بازیکنانش خشونت  هارپاستوم و گلادیاتوری را در ابعاد بزرگتری انجام می دهند یعنی گلادیاتورها و بازیکنان هارپاستوم به تماشا می نشینند و تماشاچیان با خشونت تمام به جان هم می افتند و گاه به گاهی مربیان و بازیکنان هم با مصاحبه ها و اظهار نظرها و رفتارهای غیر اصولی خود به گرمابخشی این مسابقه می افزایند نام این بازی " فوتبالفارسی " است.

براستی عجیب است که این گونه از تکراری ها بگوئیم. چه بر سر ما آمده است؟ ریشه این همه خشونت و نفرت برای یک جام نه چندان قیمتی است؟ روزگاری که سرباز احمدی چشمانش را از دست داد می پنداشتیم که ما بینا می شویم اما چنین نشد. درگیری ها را دراین چند سال در میادین مختلف فوتبال را بارها دیده ایم. همین چندی پیش پسرکی در بازی استقلال و فولاد اهواز با ضربه سنگی به کما رفت اما " فوتبالفارسی " همچنان خون می طلبد. فوتبالی که رئیسش برای چند درصد جانبازی که در صحت و درستی آن بی کران شبهه وجود دارد، این همه طلب دارد به خانواده ای که پدر دو فرزند را از دست داده تا چه اندازه بدهکار است؟ فوتبالی که به چشمهای گرفته شده سرباز احمدی بی اعتنا بود حالا به سنگهائی که بر سر و صورت مردمان می خورد چه توجهی می کند؟ این فوتبال تا به کجا رفته که بازیکن در مصاحبه اش طرفداران رقیبش را به رینگ خونین که حالا به وسعت زمین چمن فوتبال شده است فرا می خواند؟ این فوتبالی که تماشاچیانش دست هولیگانهای انگلیسی و ایتالیائی و اروپای شرقی و آمریکای جنوبی را از پشت بسته اند چند خانواده دیگر را به جهنمی می فرستند که برای نابودی عزیزانشان بال بال زدن را مترادف فوتبال بدانند؟

فوتبالفارسی نه ورزش است و نه سرگرمی قرون وسطائی چون هارپاستوم و جنگ گلادیاتوری که بی گمان نبردی است که میزان تخمین جهلش ناممکن است. فوتبالفارسی را رسانه ها و مدیران و آدمهای نابخرد به این روز در آورده اند چون بسیاری از دیگر  مسائل این دیار چون جوانمردی و انسانیت و معرفت که حالا  چون خاطره دور است.