یادمان باشد تنها عشق ما بود که معجزه کرد

راستش را بخواهید دیشب خیلی هم از حذف ناراحت نشدم.

روزها بود که دلم برای لذت بردن از نمایش عشق و اتحاد بچه ها در زمین تنگ شده بود.

بعد از فینال آسیا اکثر هواداران فقط انتظار قهرمانی آسیا را می کشیدند. دیگر یادمان رفته بود لذت بردن از بازی های پرسپولیس را.
بازیکنانمان چهار روز یک بار با تن رنجور باقیمانده از محرومیت و شاهکار برنامه ریزی فتاحی به زمین رفتند و ما تنها استرس و اضطراب تمام طول هفته برایمان ماند.

خیلیهایمان در تمام این مدت حتی خواب راحت نداشتیم. اگر بگویم پابه پای بازیکنانمان خسته و از پا افتاده شدیم اغراق نیست.
از فوتبال و عشق به پرچم سرخ تنها اضطراب و رنجش برایمان مانده بود

خیلی از بازیکنانمان یک سال است که بدون استراحت دارند بازی میکندد و در سفرند.

از شما چه پنهان خیلی از ما از دیروز کمی نفسمان راحت تر در می آید.
حالا ماییم و پرسپولیسی که دیگر بار سنگین نایب قهرمانی و توقع قهرمانی آسیا بر دوشش نیست.
یادمان باشد تیمی که به فینال آسیا رسید در اوج بی توقعی ما بود. یادمان باشد آن روزها هیچکداممان خودمان را از این بچه ها طلبکار جام اسیایی نمیدانستیم. تنها عشق بود و آرامش که به سویشان سرازیر میشد.

یادمان باشد تنها عشق ما بود که معجزه کرد.
حالا سال بعد بچه ها بدون اینکه زیر بار توقع قهرمانی آسیا باشند بازی میکنند.
ما هم چند ماه فرصت داریم کمی استراحت کنیم و تنها از بازیهای تیمی که بدنش دوباره جان گرفته لذت ببریم.

در کوی عشق باشد، جان را خطر اگر چه
جایی که عشق باشد، جان را خطر نباشد
در خلوتی که عاشق، بیند جمال جانان
باید که در میانه، غیر از نظر نباشد