یک گل علیه روز خوب شجاع

شجاع خلیل زاده در اواسط نیمه دوم اشتباهی انجام داد که بازی خوبش را تحت الشعاع قرار داد.

در روزی که پرسپولیس هیچ کدام از هافبک دفاعی های خودش را نداشت، حسین ماهینی در پست غیر تخصصی به میدان رفت و از پیش مشخص بود که مدافعان میانی نقش پررنگی در فرآیند دفاعی پرسپولیس خواهند داشت.

البته فیروز کریمی تیمش را با تفکرات هجومی به زمین نفرستاده بود و آبی و زردپوشان تبریزی اکثرا با تعداد کمی از بازیکنان حمله می کردند و شجاع خلیل زاده و سیدجلال حسینی نیز به خوبی کارهای دفاعی را انجام می دادند. آن ها روی زمین، هوا و در عمق عملکرد بی نقصی داشتند تا این که کاپیتان سابق ذوب آهن با فراری دیدنی دروازه شان را فرو ریخت.

در دقیقه 72، انصاری در حالی به خیال آفساید ایستاد که خلیل زاده آفساید را پر کرده بود و اسماعیل فرهادی با فرار از تله سرخ ها، به زیبایی دروازه علیرضا بیرانوند را باز کرد.

پرسپولیس تا آخرین دقیقه از بازی، با همان یک گل بازنده بود و میشد مقصر اصلی گل را شجاع معرفی کرد؛ کسی در طول 90 دقیقه عملکرد قابل قبولی داشت اما در یک صحنه غفلت کرد و دروازه تیمش باز شد. به نوعی می توان گفت گل سیامک نعمتی بیش از همه شجاع خلیل زاده را خوشحال کرد.