«آقا کریم» برای همه و «عمو کریم» برای یک نفر

پس از 22 سال حالا تیم ملی فوتبال ایران همزمان یک عابدزاده و باقری را در خود دارد. 22 سال پس از بازی ایران و آلمان در جام جهانی 1998.

تقریبا یک ماه بعد از اینکه امیر عابدزاده متولد شده کریم باقری اولین بازی ملی خود را انجام داده است. امیر عابدزاده متولد اردیبهشت 1372 است و کریم باقری در 16 خرداد همان سال اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی انجام داد. جام اکو که به میزبانی تهران برگزار می شد جایی شد که احمدرضا عابدزاده و کریم باقری برای اولین بار با هم همبازی شدند. همان زمانی که عابدزاده در غیاب چند بزرگ تیم ملی از جمله حمید درخشان، ابطحی و ... بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم برای اولین بار به بازو بست.

چندی پیش کریم باقری در برنامه همرفیق از علاقه خود به عابدزاده قبل از حضور در تیم ملی گفت. شاید همین علاقه هم باعث شد که بعدا روابط این دو در تیم ملی به رفاقت و روابط خانوادگی هم منجر شود.

 کریم باقری در همان برنامه همرفیق از انتقاد عابدزاده نسبت به عملکرد بازیکنان جوان تیم ملی در حضور علی پروین که در آن زمان سرمربی تیم ملی بود گفت و اینکه او در آن زمان جوان ترین بازیکن تیم ملی بوده و به نوعی این انتقاد را به خود گرفته است. دو سال بعد از آن جام اکو، و با آغاز تمرینات تیم ملی در اسفند 1374 و بازگشت عابدزاده به تیم ملی آن هم پس از نزدیک به سه سال، عابدزاده و باقری در تیم ملی دوباره با هم روبرو شدند و این بار  در عکس های معدودی که از تمرینات آن زمان تیم ملی مخابره می شد، کریم باقری اغلب در کنار عابدزاده دیده می شد که نشان از رابطه صمیمی آن دو داشت.

این رابطه بعدا در تیم ملی و پرسپولیس ادامه یافت و تبدیل به رفاقت شد و به سطح روابط خانوادگی نیز رسید.

 برای همین هم است که  اگر همه بازیکنان تیم ملی کریم باقری را «آقا کریم» صدا می زنند احتمالا فقط یک نفر او را «عموکریم» صدا می زند و آن یک نفر امیر عابدزاده ای است که اتفاقا هم  نام پسر خود کریم باقری هم هست. حالا پس از 22 سال از بازی ایران و آلمان که در آن برای آخرین بار احمدرضا عابدزاده و کریم باقری در آن همبازی بودند حالا تیم ملی یک عابدزاده پسر و همان کریم باقری را دارد که این بار یکی مدیر و مربی است و دیگر دروازه بان.