آزادی عمل اتهام زنندگان به سازمان لیگ و پرسپولیس

از تبعیض های سازمانی فوتبال ایران علیه پرسپولیس یکی این است که یک رفتار، سخن یا ادعا که برای دیگران بلامانع به حساب می آید از جانب پرسپولیسی ها جرم تلقی می شود.
هر کس که مدعی باشد از پرسپولیس در مقابل حریفانش حمایت خاصی صورت می گیرد یا خود را بنا بر مصالحی به حماقت زده یا مخاطب خویش را احمق فرض می کند. این ادعا را از آن جهت مطرح می کنیم که بارها دیده ایم بازیکنان دیگر تیم ها مانند تراکتورسازی ، استقلال و سپاهان رفتارهایی مانند آن چه همتایان شان در پرسپولیس انجام داده اند ولی به هیچ وجه با برخورد انضباطی و قهری ارکان فدراسیون فوتبال که شامل عوامل پرسپولیسی شد روبرو نشده اند. مثال و مشابه برای این مورد زیاد است که بحث را به درازا می کشد.
به صورت گذرا می توان به تکرار صحنه ای اشاره کرد که نصرتی و شیث برای آن نقره داغ شدند. این مساله حداقل 2 بار اتفاق افتاد ، اما از کنار آن گذشتند.
این روزها شاهدیم که در این فوتبال هر کس هر چه می خواهد می گوید ولی اصلا هیچ برخورد متناسبی صورت نمی گیرد. ادعاهایی که به بدترین شکل و توهین آمیزترین حالت مطرح می شود و قبل از پرسپولیس، ارکان فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ را نشانه می گیرد و هیچ حساسیتی را بر نمی انگیزد.

*چراغ سبز برای تهمت زنندگان به ارکان فوتبال
این سکوت از کجا می آید. فلسفه آن چیست؟ در این روزهای خلوت فوتبال که سر هیچ یک از مسوولان آن چندان شلوغ نیست، این نادیده گرفتن ها از چه چیز نشات می گیرد؟ آیا اگر چنین مواردی به شکلی خفیف تر از جانب عوامل پرسپولیس مطرح شود باز هم سکوت می ‎کنند؟
دیروز تلاش کردیم در این باره با مقام های سازمان لیگ صحبت کنیم. نمونه اش سهیل مهدی، رییس مسابقات لیگ، اما پاسخگو نبودند. گویی با فدراسیون و سازمان لیگ باید مانند بعضی باشگاه با زبان اتهام حرف زد. مسابقات که تعطیل است و نمی دانیم سرشان کجا گرم بود. البته خیلی هم نیاز به اظهار نظر آن ها نیست. آن چه که عیان است چه حاجت به بیان است؟ حرف های اخیر مدافع استقلال درباره قهرمانی های سال های اخیر فوتبال ایران هم آخرین مورد از این دست نخواهد بود. واکنشی که ندیدیم ولی امیدواریم پیگیری حقوقی بشود. هر چند مگر با دیگر مدعیان چه کردند که بخواهند با این یکی انجام بدهند. آن برانکو بود که به خاطر سرمربی پرسپولیس بودن احضار می شد تا به خاطر حرفی که زده است، جواب پس بدهد. این یکی ها گویی که چراغ سبز گرفته باشند. حالا اگر خیلی سر و صدا بشود یک تشری به طرف می زنند. همین می شود که یک روزی یک ادعای باطل از اصفهان شنیده می شود و روز دیگر از تبریز و گاهی هم از کنار گوش فدراسیون و سازمان لیگ در همین تهران.

*برای پرسپولیس و 9هفته باقیمانده لیگ چه نقشه ای کشیده اند
مساله این است که این ادعا ها در ظاهر فقط علیه پرسپولیس است ولی در واقع متولیان فوتبال و لیگ کشور را متهم می کند. در این شرایط سکوتی که وجود دارد یا برخوردهایی که متناسب نیست و دیگرانی را هم تحریک می کند تا این قبیل مسایل کذب را بدون آن که نگران عواقب آن باشند مطرح کنند، ما را به فکر می اندازد. جالب است که این ادعاها را آن هایی مطرح می کنند که در 4سال گذشته برابر پرسپولیس در میدان رقابت حرفی برای گفتن نداشتند. در واقع با توجه به کاری که پرسپولیس با عوامل این تیم ها کرده است، بیرون آمدن چنین صداهایی از آن ها اصلا امری غیر طبیعی نیست. آن چه غیر طبیعی است سکوت یا متناسب نبودن و بازدارنده نبودن برخوردهای گهگاهی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ با آن ها است.
در حال حاضر این سوال وجود دارد که آیا این عدم برخورد حقوقی و انضباطی دلایل پشت پرده دارد؟ آیا عده ای می خواهند فضای افکار عمومی برای بعضی اتفاقات فراهم شود؟ آیا قرار است با شروع بازی ها در جریان مسابقات اتفاقاتی روی دهد که باعث ناکامی سرخپوشان شود؟ این تردید و تشکیک زمانی بیشتر می شود که این اواخر بعضی عوامل تیم های رقیب از جمله سرمربی تراکتورسازی می گفت معلوم نیست در 9هفته باقیمانده لیگ چه اتفاقاتی روی دهد! آیا به آن ها از یک جاهایی قول هایی داده شده است که چنین می گویند و همه این جنگ ها علیه پرسپولیس یک جور مقدمه چینی است؟ آیا حکمت اوضاع کنونی که برای باشگاه رقم زده شده است در همین مسایل نیست؟
در این میان سوال دیگر از خود باشگاه است. سرانجام آن شکایتی که گفتند علیه سرمربی سپاهان شد به کجا رسید. آن پیگیری های حقوقی که در زمان مدیریت قبلی خبرهایش می آمد اصلا انجام شده است یا سر کاری بود و برای خوش کردن دل هواداران؟
چرا الان به طور جدی از ظرفیت های حقوقی برای طرح شکایت علیه ارادی که علیه پرسپولیس سخن می گویند استفاده نمی شود؟ به نظر می رسد باشگاه پرسپولیس چاره ای ندارد غیر از این که چنین ظرفیتی را در حد اعلاء به کار بگیرد. بالاخره باید چند نفر را در کمیته انضباطی یا حتی دادگاه ها پای میز محاکمه بکشند تا حساب کار دست دیگران بیاید. فقط طرح شکایت برای این که هواداران ساکت شوند کافی نیست. هواداران فقط توجه کنند در سال های اخیر که این همه علیه پرسپولیس صحبت شده است چند بار شنیده اند که جلسه انضباطی یا دادگاه فلان مدیر و مربی و بازیکن بهمان تیم برگزار شده است.
خب، از ما است که بر ما است. این باشگاه بوده است که در تمام این سال ها هر تازه به دوران رسیده ای با حاشیه امنیتی که احساس می کند هر چه دلش می خواهد بگوید و فشار را علیه پرسپولیس زیاد کرده و اعصاب و آرامش هواداران را بر هم بریزد. این رویه باید هر چه سریعتر تغییر کند و امیدواریم. دوره جدید، دوره رویه های جدید باشد.