آل کثیر: محرومیت 6 ماهه را به فال نیک می گیرم

وی در مورد اینکه بعد از گلزنی مهدی عبدی چه احساسی داشتید، گفت: با انگشت شکسته پایم 5 متر به هوا پریدم آنقدر که خوشحال شدم. مهدی هم بعد از گلزنی دنبال پیراهن من می گشت. 10-20 دقیقه اول را ندیدم اصلا نمی دانم کجا هستم و چه اتفاقی قرار است بیفتد. ذهنم اصلا برای خودم نبود دوست داشتم بخوابم و یکی دو روز بگذرد و بلند شوم ببینم تیمم برده است. خدا را شکر توانستیم در آن بازی پیروز شویم و این شادی را به دل مردم هدیه بدهیم. اینقدر که برای خوشحالی مردم خوشحال شدم برای فینالیست شدن خودمان هم خوشحال شدم.

آل کثیر افزود: ما کلیپ های شادی مردم را می دیدیم که به خاطر پیروزی ما از خانه ها بیرون آمدند. تا 5 صبح خوشحال بودم اینقدر انرژی گرفته بودم و ذوق زده شده بودم که مردم خوشحال شدم این یک کار کوچولو از سمت ما بود. امیدواریم در آینده بتوانیم باز هم از این شادی ها برای مردم بیاوریم.

وی در مورد اینکه برای شادی گل جدید چه کاری خواهد کرد و گفت: ان شاءالله ببخشندمان خوشحالی جدید هم خواهیم کرد. 

آل کثیر در مورد اینکه بهتر است از این پس چشمانت را برای شادی پس از گل باز نگه دارید خندید و چیزی نگفت.

وی در مورد گلی که عبدی زد و شبیه گل های خودش بود، گفت: این بازی تمام ملت ایران بود. همه بازیکنان هم قسم شدند. خیلی اذیت شدیم. اصلا تا حالا چنین اتفاقی (محرومیتم) را ندیده بودم و نشنیدم که 5 دقیقه قبل از جلسه فنی بگویند، محرومم.

وی در مورد اینکه می تواند برای فینال بخشیده شود، گفت: ان شاء الله.