ابراهیمی: یحیی با آوازش همه را به وجد آورد

ناصر ابراهیمی شاید به همراه محمود یاوری و چند چهره انگشت شمار دیگر جزو آن دسته از مربیانی باشد که چند دهه مربیگری کرده و به درجات بالا هم رسیده اند. به بهانه پوکر پرسپولیس در قهرمانی با مربی اسبق این تیم و تیم ملی در خصوص شرایط تیم فعلی و البته تفاوتش با قهرمانی های گذشته حرف زدیم؛ مصاحبه ای از اتفاقات دو سه دهه قبل تا امروز که می تواند در نوع خود جالب توجه باشد. بخصوص که ابراهیمی جعبه سیاه پرسپولیس در دهه هفتاد و هشتاد است و حرف های او شاید برای هوادارانی که آن زمان را به یاد ندارند، تازه و شنیدنی باشد.

*فکر می کردید پرسپولیس در لیگ نوزدهم برای چهارمین سال متوالی قهرمان شود؟
بین همه بازیکنان، کادر فنی، مدیر تیم، سرپرست و سایر عناصر مربوط به باشگاه عزم قهرمانی وجود داشت و در چنین تیمی فعل خواستن به خوبی و به معنای واقعی برای قهرمانی صرف شده بود. به همین دلیل هم پرسپولیس برای چهارمین سال متوالی قهرمان شد و به افتخارات خود جام زرین دیگری اضافه کرد. من هم از این بابت مانند همه پرسپولیسی های دیگر خیلی از پوکر قهرمانی پرسپولیس خوشحال شدم و آن را به همه هواداران تیم و مجموعه باشگاه تبریک می گویم.

*تیم فعلی با یحیی می تواند در قهرمانی گلات هم بزند؟
اگر 80 تا 90 درصد بازیکنان حفظ شوند و به نوعی شاکله تیم باقی بماند، پرسپولیس حتی می تواند برای پنجمین سال متوالی هم قهرمان شود و گلات بزند.

*به نظر شما چطور شد که یحیی گل محمدی در بین طیف مربیان جوان پرسپولیسی موفق به کسب عنوان قهرمانی شد؟
قبل از گل محمدی آقای کالدرون هم تیم را در صدر تحویل داد و البته یحیی هم با همت بالایش آن را تا پایان فصل حفظ کرد. مربیان قبلی پرسپولیس هم انصافاً خیلی در زمان مربیگری شان برای پرسپولیس زحمت کشیدند و نباید از کنار زحمات آنها گذشت. مثلاً علی دایی هم دو قهرمانی جام حذفی برای پرسپولیس به ارمغان آورد و اگر مشکلات مالی و مدیریتی در زمان مربیگری در پرسپولیس  گریبانگیرش نمی شد او می توانست تیم را به عنوان قهرمانی لیگ هم برساند و افتخاراتش را در پرسپولیس به عنوان مربی هم زیاد کند. اما جدا از این مسایل ما مثلی هم داریم که خیلی جالب است. می گویند آوازخوان نه آواز، این به آن معناست که برای آواز خوب خواندن فقط دانستن نت های خوانندگی و آواز مهم و شرط اصلی نیست، بلکه یک آوازخوان جدا از دانستن نت ها و سایر موارد هنری مربوط به کارش باید صدای خیلی خوبی هم داشته باشد تا آوازش همه را به وجد بیاورد و به قول خودمان در بین مردم سر و صدا و گیرایی لازم را داشته باشد. این مثال برای یحیی گل محمدی مصداق خیلی خوبی دارد، به این معنا که یحیی هم ریتم ها را خوب می دانست و صدای خوبی داشت. اگر در یک جمله بخواهم بگویم باید از این مسأله نام ببرم که او  در کار مربیگری از فاکتورهای لازم برای موفقیت و قهرمانی برخوردار بود و توانست صدرنشینی را حفظ کند، کاری که بدون شک امری آسان نبود.

*اما بدون شک عوامل دیگر هم خیلی در قهرمانی پرسپولیس نقش داشتند.
حتماً همینطور است. برای قهرمانی پنج اصل خیلی مهم لازم است که اصل اولش مدیریت باشگاه است. مدیرعامل پرسپولیس، آقای رسول­پناه خیلی خوب این مهم را انجام داد و از زمانی که ایشان آمدند تمام مشکلات را تا حد امکان برطرف کردند و ساز و کار خوبی را در باشگاه به وجود آوردند. بعد از ایشان افشین پیروانی به عنوان مدیر تیم خیلی خوب و کارآمد عمل کرد، ایشان در کارش بسیار قوی جلو رفت و مانند خوردبین در زمان مربیگری ما وظایفش را به نحو احسن انجام داد. در کنار این دو اصل، کادر فنی و بازیکنان و هواداران هم هر کدام به نوبه خودشان بسیار تأثیرگذار بودند و اثر خودشان را گذاشتند. نقش مربیان در کنار یحیی هم در امر هدایت تیم بسیار مهم و تأثیرگذار بود، مربیانی نظیر کریم باقری، حمید مطهری و سایر اعضای کادر که در امر آماده­سازی به شکل عالی سرمربی پرسپولیس را همراهی کردند. آنها انصافاً درخشیدند و کم نگذاشتند و با تعهد و کار خوب به قولی در امر مربیگری بیشترین بازدهی را داشتند.

*به شما در پرسپولیس لقب داده بودند؟
(می خندد ) بله، به من القابی مانند ساچی و فرگوسن را داده بودند!

*شما هم کنار علی پروین توانستید پوکر کنید؟
علی پروین که در باشگاه های تهران قهرمانی های متوالی زیادی را کسب کرده بود و فکر می کنم سابقه پنج شش قهرمانی متوالی را هم داشته اما زمانی که خودم در کنار او بودم هم افتخارات زیادی برای پرسپولیس کسب کردیم. به عنوان نمونه دوره اول لیگ برتر ما پرسپولیس را قهرمان کردیم و یادم می آید در رکوردی ماندگار در  سال 1377 ما 16 هفته باختی نداشتیم که کاری بزرگ محسوب می شد. در یک سال هم قهرمان لیگ شدیم و هم جام حذفی و حتی قادر هم بودیم به قول شما در لیگ هم پوکر کنیم اما تغییرات مدیریتی و بعضی از مشکلات اجازه نداد چنین اتفاقی را رقم بزنیم. هر چند در زمان مربیگری ام در پرسپولیس سه قهرمانی لیگ، یک قهرمانی جام حذفی و سومی آسیا را داشتم که افتخار کمی نیست. علی پروین هم که همه می دانند در مجموع سال هایی که در باشگاه های تهران، جام آزادگان، جام حذفی و حتی یک دوره لیگ برتر در پرسپولیس مربیگری کرده و به نوعی پرافتخارترین مربی باشگاه محسوب می شود.

*گفتید در زمان مربیگری تان می توانستید چهار قهرمانی را رقم بزنید؟
ما سال 77 و 78 در جام آزادگان قهرمان شدیم و همان سال قهرمانی حذفی را هم کسب کردیم اما سال بعدش  سایپا قهرمان شد و ما دوم شدیم. اتفاقی که اگر برای ما تکرار می شد ما هم موفق شده بودیم چهار قهرمانی متوالی برای پرسپولیس کسب کنیم.

*پرسپولیس فعلی قادر است در عرصه رقابت های لیگ قهرمانان هم طلسم قهرمان نشدن در آسیا را بشکند؟
همه چیز پنجاه - پنجاه است. پرسپولیس فعلی واقعاً قدرتمند است اما همه می دانند که فوتبال ایران در عرصه مسابقات لیگ قهرمانان آسیا قهرمانی نداشته و این به دلیل امکانات و سرمایه گذاری بسیار گسترده تیم های خارجی است. به همین دلیل تیم های ما از رقبای خارجی عقب ترند اما من امیدوارم پرسپولیس فعلی با بازیکنان و کادر فنی خوبی که دارد بتواند در عرصه آسیا هم بهترین عناوین و در رأس آنها قهرمانی را هم کسب کند.

* در مورد قهرمانی این فصل پرسپولیس بعضی از تیم ها از حمایت وزارت ورزش و نقش آن حرف زدند. در این رابطه چه نظری دارید؟
این حرف ها تماماً از روی حسادت تیم رقیب است و همه می دانند چون تیم رقیب قهرمان نشده این حرف ها را برای پرسپولیس و کار بزرگش درست می کنند. سال بعد اگر استقلال قهرمان شد باز می آیند و بحث حمایت وزارت ورزش از پرسپولیس را مطرح می سازند؟ استقلال اگر مربی ایتالیایی موفقش را حفظ می کرد به این حال و روز نمی افتاد و به قولی به دردسر نمی افتادند. چطور استقلالی ها زمانی که شعار سوبله چوبله سر می دادند حرف از حمایت وزارت ورزش نمی زدند؟ در حالی که خودشان می دانند در دو دربی از آن چهار دربی که بردند اتفاقات داوری و بعضی از مسائل دیگر به سودشان رقم خورد. گل سالم محمد نوری به اشتباه آفساید گرفته شد و حتی خود کمک­داور هم بعداً اعتراف کرد که اشتباه کرده و آن گل درست بوده است. در آن زمان که به قول خودشان غرق در سوبله چوبله بودند وزارت ورزش طرفدارشان نبود و ... . این حرف ها همه داستان است و اصلاً درست نیست و می دانند مشکلاتی در خودشان داشتند که منجر به عدم موفقیت شان شده است. بنابراین حرف آنها سندیتی ندارد.

*برانکو پرافتخارترین مربی پرسپولیس شده و محبوبیتی فراوان کسب کرده. تا به حال شده به عنوان مربی ایرانی به او حسادت کنید؟
برانکو را به عنوان یک مربی خوب قبولش دارم اما باید بگویم هیچ­وقت به ایشان حسادت نکردم. برانکو پرافتخارترین مربی لیگ برتر است که در پرسپولیس این عنوان را کسب کرده و من هم برای ایشان احترام زیادی قایل هستم. البته شما باید بدانید من چهل سال مربیگری کرده، مدت زیادی مربی پرسپولیس و تیم ملی ایران بوده، افتخارات زیادی را هم کسب کرده و حتی در زمین خاکی هم مربیگری کرده ام. به همین دلیل به برانکو حسادت نخواهم کرد، چون به تمام افتخارات و اهدافم رسیده ام.

*اگر شما در جشن قهرمانی پرسپولیس بودید در غیاب تماشاگر چگونه هوادار را در تلویزیون بیشتر شاد می کردید؟ معلق نمی زدید؟
یادش بخیر. آن بازی که من معلق زدم همیشه برایم ماندگار است. خوب یادم هست که در آن دربی معروف هاشمی نسب به استقلال رفته و اتفاقاً به پرسپولیس هم گل زده بود. ما هم تا دقایق آخر با نتیجه دو بر یک از استقلال عقب بودیم. در دقایق پایانی دیدم که علی آقا خیلی ناراحت است و خون همه چشمش را گرفته است. چون اصلاً نمی خواست ما آن دربی را به رقیب، مخصوصاً بعد از گلزنی هاشمی نسب که مقابل دروازه ما غش کرده بود، ببازیم. در همان دقایق هم به علی آقا گفتیم دربی را نمی بازیم. در همان دقایق اوت دستی نصیب ما شد و من به علی انصاریان گفتم علی جون مادرت توپ را بلند برای افشین بینداز که علی هم عالی توپ را پرتاب کرد و آن توپ با اثرگذاری افشین به علی کریمی رسید و علی هم به شکلی عالی گل دوم و تساوی دربی را وارد دروازه تیم رقیب کرد. من هم از خوشحالی چند معلق خوب زدم. در آن بازی استقلالی ها برای من خیلی کری می خواندند و به قولی مسخره می کردند، به همین دلیل هم من به آن شکل شادی کردم. هر چند آن موقع هم افرادی مانند آقای دانشور که در فدراسیون بودند و البته استقلالی هم محسوب می شد، مرا بی­دلیل چند ماه محروم کردند. در حالی که من فقط شادی کردم و شادی پس از گل در همه دنیا هم وجود دارد.

*حرف پایانی.
این حرف ها که سفارش فلان تیم را برای قهرمانی انجام می دهند و ...اصلاً درست نیست و به هیچ وجه وجود ندارد. مثلاً سالی که ما در دربی به استقلال روی تک گل اکبرپور نتیجه را واگذار کردیم، بسیار بهتر از استقلال بودیم و موقعیت های زیادی را هم از دست دادیم. در حالی که کلی ستاره داشتیم بازی را باختیم اما حرفی نزدیم. استقلال هم با یک فرصت  ما را برد، چون خیلی خوب از تک موقعیتش استفاده کرد. می خواهم بگویم نه آن زمان پای سفارشی در کار بود و نه حالا. پس بهتر است این صحبت ها را تمام کنند.