از حرف های دیروز اسدی تا اظهارات پریروز کی روش/ سایه های بلند اختلاف در فوتبال

حرف های روز گذشته علیرضا اسدی دبیرکل فدراسیون فوتبال در نشست خبری اش در تهران نشانه تازه و محکمی از ناآرام بودن امواج در فوتبال بود و خبر از وجود سایه های بلند اختلاف در این ورزش می داد. اسدی بیشتر از مواردی حرف زد که منبع و منشأ اختلاف سلیقه ها در فوتبال بوده و بخصوص از خط کشی سخن گفت که بین نیروهای منتخب علی کفاشیان و نفرات گسیل شده از سوی سران ورزش به فدراسیون فوتبال برقرار شده است.

اسدی خود از نیروهای خط مقابل و «وزارتی» محسوب می شود اما فوتبالی است و دردهای این ورزش را می شناسد و صرفنظر از خط کشی های موجود در این ورزش آدمی است که با آمدنش مشکل بزرگ فدراسیون را که کمبود آدم های فوتبالی در این نهاد حساس و مهم است قدری حل کرده اما او حالا در دو طرف دعوای آشکار و نهانی ایستاده است که فرجام آن به سود هر کس باشد، به نفع فوتبال نیست.

در ایامی که به نظر می رسید وزیر ورزش نظر مساعدی نسبت به حفظ کارلوس کی روش در سمت سرمربی تیم ملی ندارد و علی کفاشیان هم از اعتراضات وقت و بی وقت و بی جهت یا باجهت مربی نامدار پرتغالی به شرایط کارهای تشکیلاتی در فوتبال خسته شده و در دلش می خواست دستیار سابق الکس فرگوسن از ایران برود و اوضاع آرام شود، جریان دیگری که آن هم از میان مدیران ارشد ورزش می آمد، ترتیب ابقای کی روش را داد. 5 ماه بعد از آن تاریخ فوتبال ایران در نقطه ای ایستاده است که نمی داند ماجرای ابقای کی روش به سودش بوده یا به ضررش. به سودش چون او سرانجام مجبور شده است در تیم ملی به گونه ای جوانگرایی و نفرات تازه این تیم را قاعده مند کند و به ضررش چون بودجه و ابزار لازم را در اختیارش نمی گذارند تا برنامه هایش را کامل کند. کی روش وجه المصالحه یک جنگ نرم نیست اما نماد نخست فوتبالی است که تکلیفش را با خودش نمی داند. وزارت ورزش از فوتبال راضی نیست و چون دست بردن در فدراسیون که به خاطر ضعف در کارهای تشکیلاتی واقعا نیازمند دست بردن است خطر تعلیق از سوی فیفا را در بر دارد مجبور است دور و بری های کفاشیان را تغییر بدهد و نه خود او را و از آنجا که فدراسیون برای تامین خواسته های مالی سرمربی تیم ملی مشکل دارد، کی روش در برزخ بد و بدتر باقی مانده است و از خود می پرسد با کفاشیانی بماند که اگر پول ندارد لااقل با او همسو است یا با جناحی در وزارت ورزش کار کند که هر چند با او همسو نیست اما پول دارد که صرف برنامه های وی کند.

علی کفاشیان با «شوخی بازی های» همیشگی اش قصد استتار رویارویی فوق و ستیزی را دارد که بر سر نحوه گردش فدراسیون و امورات تیم ملی جریان دارد و مهدی تاج از سوی برخی سران ورزش فقط سزاوار برکناری به سبب مهار نکردن آتش های بالقوه لیگ در اواخر لیگ چهاردهم و اوایل لیگ پانزدهم است. با رفتن هادی آیت اللهی و مهدی محمدنبی برخلاف آنچه عده ای می پنداشتند مشکلات فوتبال حل نشد زیرا حتی اگر یکی از آنها چندان فوتبالی نبود و دیگری مناسبات آن را عمده تر از نفس فوتبال کرده بود لااقل با رییس فدراسیون همسو بودند. امروز نه همسویی وجود دارد و نه سران گسیل شده از سوی وزارتخانه توانسته اند روح فوتبالی را بر فدراسیونی حاکم کنند که آنقدر دعواهای مختلف دارد که نمی داند ابتدا به کدام یک رسیدگی کند. قطع همکاری با سرمربیان خارجی تیم های ملی فوتسال و فوتبال ساحلی و مبهم بودن سرنوشت نوجوانان، جوانان و امیدها در مسابقات بسیار مهم شان در شش ماهه دوم سال، فدراسیون را با چالشی مواجه کرده که می تواند مهیب باشد و اگر جواب ندهد رفتن کفاشیان را پس از 7 سال و نیم زمامداری وی، سرانجام قطعی کند.

ماجرای ممنوعیت بکارگیری بازنشستگان برای پست های ارشد ورزشی که کفاشیان فقط به لطف مجوزهای ویژه دولتی تاکنون از آن گریخته است، دلیل و بهانه کافی برای برکناری وی به شمار می آید اما این اتفاق لزوما نه به این خاطر بلکه احتمالا به سبب شرایط سست فوتبال و فدراسیون و تیم های ملی ایران تحقق خواهد یافت و به این سبب که رییس خوش خنده فدراسیون به جای حل ریشه ای مشکلات فدراسیون و تقویت تشکیلات فوتبال و رویکرد به مهره های کاربلد، فقط به فکر رفع و رجوع کارها و عبور از بحران ها و سرد شدن معترضان به عملکرد متضاد فدراسیون بر اثر مرور زمان بوده است. رییس فدراسیون در ماجرای چندی پیش کی روش هم چنان نقش منفعلی را بازی کرد که یک نماینده وزارت ورزش در حضور وی کی روش را راضی به ماندن کرد.

حرف های دیروز اسدی در خصوص لزوم حفظ احترام ها و خوب و زیبا سخن گفتن بسیار دیر و در شرایطی ادا شده که انواع مقدمات و دلایل لازم برای 180 درجه متفاوت عمل کردن از سوی مسوولان فوتبال، چه فدراسیونی و چه وزارتی وجود دارد و اگر اینچنین نبود نباید شاهد حرف ها و مصاحبه های متعدد اسدی، اسلامیان، تاج، کفاشیان و البته کی روش در هفته ها و روزهای اخیر می بودیم. مصاحبه ای که پایه های تیم ملی را برای حضوری موفق در دور مقدماتی جام جهانی 2018 سست می کند و کی روش پریروز در جدیدترین نسخه آن عده ای را راهزنانی در کویر (فوتبال ایران) نامیده است و با اینکه اسدی روز دوشنبه گفت نمی داند که این راهزنان چه کسانی هستند اما بعید است که وی، کفاشیان و سایر مقام های فدراسیون منظور سرمربی همیشه پرتوقع تیم ملی را از چنان واژه هایی نفهمیده باشند. این راهی است که عاقبت خوشی ندارد.