از صفر در 38سالگی

خط خوردن جلال حسینی از فهرست تیم ملی در جام جهانی روسیه، شوک بزرگی بود که شاید هیچ کس در ایران پیش بینی اش را نمی کرد. با وجود این، کاپیتان پرسپولیس تصمیم گرفت اعتراض علنی به این مسئله نشان ندهد و شاید بخت خودش را برای بازگشت به تیم ملی محک بزند.

اگرچه کی روش دلیل اصلی حذف حسینی را اقدام برای جوانگرایی اعلام کرده بود و به این ترتیب واضح به نظر می رسید که جلال دیگر شانسی برای بازگشت ندارد اما آقای شماره 4 سعی کرد روی اعصابش مسلط باشد و با ارائه بازی های باکیفیت، از آخرین روزنه های امید برای دعوت دوباره به تیم ملی استفاده کند. در همین راستا او انصافا یکی از بهترین بازیکنان پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا بود و نقش زیادی در رسیدن این تیم به فینال ایفا کرد.

همین مسئله هم باعث شد - مخصوصا در لیست تیم ملی برای اردوی آبان- امیدواری هایی مبنی بر بازگشت حسینی به وجود بیاید. به هر حال مصدومیت مدافعانی همچون پژمان منتظری، مرتضی پورعلی گنجی و محمد انصاری دست کی روش را بسته بود. با وجود این کارلوس حتی در این اردو هم به سیم خاردار سرخ ها اعتنا نکرد تا عملا و رسما دوران حضور جلال حسینی در تیم ملی به پایان برسد. به این ترتیب او هیچ شانسی برای حضور در جام ملت های آسیا نخواهد داشت و این یک چالش جدید برای شخص جلال و البته مجموعه پرسپولیس محسوب می شود.

شاید یکی از دلایلی که حسینی را بعد از خط خوردن از فهرست مسافران جام جهانی تا همین امروز در بهترین فرم ممکن نگه داشت، انگیزه او برای اثبات توانایی هایش به کی روش و شانس حضورش در جام ملت های آسیا بود؛ انگیزه ای که حالا دیگر از دست رفته و با این شرایط کار برای او سخت خواهد شد. پرسپولیس در آستانه کسب عنوان قهرمانی آسیا این افتخار را از دست داد و حالا دوباره باید ماجراجویی در این تورنمنت را از نقطه صفر آغاز کند.

در شرایط عادی پرسپولیسی ها خوش بین هستند با توجه به تجارب موفق2سال گذشته، امسال هم پیشروی در لیگ قهرمانان را تا مراحل پایانی ادامه بدهند. با وجود این آنها در این مسیر نیاز ویژه به نقش آفرینی کاپیتان مقتدرشان دارند؛ بازیکنی که حالا 38ساله شده و بعد از قطع امید کامل از تیم ملی، کار سختی برای حفظ انگیزه های فردی اش دارد. آیا عصای دست برانکو در 2سال گذشته، همچنان می تواند نقش بی بدیلش در پرسپولیس را ایفا کند؟