استوکس و طعم تلخ پوپولیسم

در بدترین وضعیت اقتصادی پرسپولیس، مسوولان این باشگاه 150 هزار دلار به استوکس پول داده اند تا او بعد از چند بازی نصفه و نیمه، تیم را بپیچاند و دنبال زندگی اش برود؛ یعنی دقیقا همان کاری که با تراکتور کرد. پرسپولیسی ها در این مدت سه نامه برای او نوشته اند تا به ایران برگردد، اما مسوول حقوقی باشگاه در تازه ترین خبرش مدعی شده این بازیکن ضمن تشکر بابت مرخصی اش، خواهان دریافت 20 هزار دلار دیگر به عنوان حقوق ماهیانه شده است! انتشار این خبر، واکنش منفی و شدید هواداران پرسپولیس را به دنبال داشته و آنها را مات و مبهوت کرده است.

به طور کلی از اول هم معلوم بود از استوکس برای پرسپولیس بازیکن در نمی آید. با این وجود خطر بزرگتر برای باشگاه همین حرفه ای شدن او در پیچاندن تیم های مختلف است؛ به طوری که مهاجم ایرلندی بعد از رفتاری که با تراکتور کرد به شکل ناباورانه توانست این باشگاه را در فیفا محکوم کند و حالا درخواست جدیدش از پرسپولیس نشان می دهد در مورد سرخپوشان پایتخت هم چنین سودایی در سر دارد.

ماجرای آنتونی استوکس دقیقا صورت برهنه مدیریت پوپولیستی در فوتبال ایران است. در یک تعریف ساده از پوپولیسم، می توان آن را تامین رضایت آنی و کوتاه مدت عوام با اتخاذ تصمیمات مخرب و غیرمنطقی دانست. تمام ارکان این ماجرا دقیقا در جذب استوکس وجود داشت. بازیکن خوبی که همه باشگاه های قبلی اش را آزار داده بود، بین دو نیم فصل تیم نداشت و مدیریت باشگاه برای پوشش دادن اشتباهش در عزل سرمربی موفق تیم، او را جذب کرد. ابتدا عوام استقبال کردند و لبخند روی صورت ها نشست، اما حالا آن شادی های زودگذر جای خودشان را به خشم و اندوهی عمیق و خسرانی ماندگار داده است. وقتی در مورد پوپولیسم حرف می زنیم، جذب استوکس عینا یک نمونه قطعی و مصداق دقیق برای آن است. افسوس.