استیلی: بعداز گلم، خندیدم و گریه کردم/ بازی استرالیا از آمریکا معجزه تربود

حمید استیلی در گفت و گویی متفاوت درباره بازی فراموش نشدنی ایران و آمریکا و گلی که به ثمر رساند صحبت کرد.

فردا 31 خردادماه است. شاید معدود روزی باشد که حتی غیرفوتبالی ها هم مانند فوتبالی ها از آن خاطره داشته باشند. خاطره ای شیرین و دوست داشتنی و غرور انگیز که حتی بعد از گذشت 18 سال هنوز از یادها نرفته است. بله، جدال ایران و آمریکا در جام جهانی 98 فرانسه. بازی در ورزشگاه ژرلاند شهر لیون برگزار می شد و در پایان، این قرمزپوشان ایرانی بودند که با نتیجه 2بریک حریف مغرور خود را از پیش رو برداشتند و به اولین برد تاریخ کشورشان در رقابت های جام جهانی دست پیدا کردند. در ادامه همراه باشید با گفت وگویی با زننده گل قرن، حمید استیلی کسی که توانست برای اولین بار دروازه آمریکا را در آن دیدار خاطره انگیز باز کند. این گفت وگو را از دست ندهید.

فردا 31 خردادماه است. چرا مردم این روز را فراموش نمی کنند؟
31 خردادماه یک روز فراموش نشدنی برای مردم ایران است. هنوز که هنوز وقتی یاد آن مسابقه می افتم هیجان کل وجودم را در برمی گیرد. همچنان خاطره های این مسابقه برای مردم و خود من زنده است. خداراشکر می کنم که گل من هم توانست مردم ایران را خوشحال کند. از آن زمان به بعد محبت شان به من چند برابر شود.


برگردیم به قبل از مسابقات جام جهانی، جایی که مربی مورد علاقه تان، ایویچ ناگهان از کار برکنار شد.
خدا ایویچ را بیامرزد. او برای ما خیلی زحمت کشید. ما پس از صعود به جام جهانی اردوهای آماده سازی بسیار خوبی را داشتیم و شرایط بدنی مان ایده آل بود اما به یکباره فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت کادر فنی را تغییر دهد. ایویچ رفت و به جای او آقایان طالبی، ذوالفقارنسب و مالکی هدایت تیم ملی را برعهده گرفتند. آنها به خوبی راه ایویچ را ادامه دهند.

بازی اول را به یوگوسلاوی باختیم. خودتان فکر می کردید مقابل آمریکا به چه نتیجه ای می رسید؟
قبل از بازی با یوگوسلاوی همه فکر می کردند که ما کیسه گل می شویم. حتی رسانه های خارجی پیش بینی کرده بودند پردراگ میاتوویچ اینقدر به ما گل می زند که آقای گل مسابقات شود اما اینطور نشد. ما بازی را یک بر صفر باختیم و اصلا حق مان باخت نبود. بعد از آن مسابقه اعتماد به نفس بسیار زیادی پیدا کردیم. همه مصمم بودیم که آمریکا را ببریم. از نکیسا باز هم تشکر می کنم که در بازی اول زحمتش را کشید اما بازگشت عابدزاده به درون دروازه از لحاظ روحی خیلی به ما کمک کرد. بازیکنان در بازی با آمریکا بیشتر می دویدند، بیشتر عرق می ریختند وگرنه اگر می خواستیم فردی به بازی نگاه کنیم آمریکایی ها از ما سرتر بودند. در آن مسابقه خدا هم با ما بود.

از بازی ایران و آمریکا به عنوان سیاسی ترین بازی قرن یاد کردند، فضای سیاسی هم قبل، حین و بعد از مسابقه حاکم بود. این روی کار شما تاثیرگذار نبود؟
خیر. ما فقط به فوتبال فکر می کردیم. شاید برای اولین بار بود که بازیکنان دو تیم به یکدیگر گل دادند و با هم عکس یادگاری گرفتیم این اتفاق در تاریخ مسابقات جام جهانی ثبت شد. ما می خواستیم بگوییم فوتبال از سیاست جداست و دوستی مان را به یکدیگر نشان دادیم. در آن بازی ایرانی های زیادی به استادیوم آمده بودند ولی ما فقط به فوتبال فکر می کردیم نه چیز دیگری.

برسیم به گل معروف شما. پست حمید استیلی هافبک تدافعی بود و کریم باقری باید به مهاجمان کمک می کرد اما در آن صحنه همه چیز برعکس شد...
بله. درست است. من هافبک تدافعی بودم و وظیفه ام پوشش دادن به خط دفاع و خط میانی بود. اما در آن صحنه وقتی دیدم که کریم باقری به داخل محوطه جریمه نرفته است احساسم به من گفت که به داخل محوطه استارت بزنم. این کار را کردم. دعای مردم پشت سرم بود و آن ضربه سر را با ارسال خوب جواد زرینچه به سمت دروازه کیسی کلر زدم. همیشه یکی از مهم ترین آرزوهای کودکی ام بازی در جام  جهانی و گل زدن در این مسابقات بود که به آن رسیدم.


و خوشحالی منحصربه فرد شما بعد از گل. وقتی که هم گریه می کردید و هم می خندیدید. از حس آن لحظه تان برایمان بگویید.
آن خوشحالی از آن حرکاتی بود که شاید یک بار دیگر نتوانم آن را تکرار کنم. همه چیز ناخودآگاه بود. من بعد از اینکه فیلم مسابقه را دیدم به زیبایی آن گل پی بردم. بعد از گل متوجه هیچ چیز نشدم. اشک و گریه با یکدیگر آمیخته شده بود.

اتفاقات جالبی هم در آن مسابقه رخ داد، مثلا وقتی نادر محمدخانی از کادر فنی خواست یک مدافع به تیم اضافه کند اما آنها به اشتباه او را از زمین بیرون کشیدند.
فشار آن مسابقه بسیار زیاد بود. در یک صحنه هایی اشتباهات اینچنینی رخ می دهد. خداراشکر آن تعویض برای ما بد نشد و افشین پیروانی هم به خوبی کار کرد.

خداداد هم بعد از تعویض حسابی ناراحت شد و پیراهنش را به زمین کوبید...
خداداد ناراحت بود اما همه آن اتفاق را فراموش کردند. او ذاتا پسر خوب و با معرفتی است و نمی خواست این کار را انجام دهد اما شد و همه آن را فراموش کردند.

شما و مهدی مهدوی کیا زنندگان دو گل آن بازی بودید. مهدی مهدوی کیا برای پاداش از خدمت سربازی معاف شد و سرباز قهرمان شد. به شما چه جایزه ای دادند؟
من سربازی رفته بودم. جایزه ای که به من داده شد دیدار با رهبر معظم انقلاب بود و بوسه ای که ایشان در پیشانی من زد.


یک سوال سخت؛ بازی ایران با استرالیا حماسی تر بود یا جدال با آمریکا؟
این دو بازی جایگاه های متفاوتی را داشت. ما مقابل استرالیا باید طوری نتیجه می گرفتیم که به جام جهانی صعود کنیم آن هم بعد از 20 سال. از طرفی ما برای آن مسابقه چندان آماده نبودیم و ورزشگاه هم کاملا به سود استرالیا بود. دو گل هم خورده بودیم. اما برای بازی با آمریکا ما از لحاظ بدنی و فنی در شرایط بهتری بودیم. به نظرم بازی استرالیا معجزه تر از بازی آمریکا بود.

از آن مسابقه فاصله بگیریم و به مشکل این روزهای فوتبال کشورمان برسیم. جایی که شکاف بین کارلوس کی روش و مربیان لیگ برتری بابت بازیکنان ملی پوش به اوج خود رسیده است به نظر شما حق با کدامیک از طرفین است؟
همه این مسایل با تعامل حل می شود. به نظرم فدراسیون فوتبال باید به این مساله ورود کند و با برگزاری یک جلسه مشترک بین طرفین تمام  کدورت ها را از بین ببرد و بهترین تصمیم را بگیرد. در این میان هم باشگاه ها ذی نفع هستند. البته تیم ملی هم برای آماده سازی جهت حضور در مسابقات مقدماتی جام جهانی نیاز دارد که بازیکنان را در اختیار داشته باشد.

و سوال آخر. حمید استیلی نمی خواهد دوباره مربیگری کند؟
اتفاقا چند پیشنهاد لیگ یکی به دستم رسیده است اما فعلا می خواهم دست نگه دارم و کمی استراحت کنم. انشاالله در آینده دوباره مربیگری خواهم کرد.