اسماعیل زاده: بعضی اتفاق ها فقط برای پرسپولیس می افتد/ تا ابد که قرار نیست بدشانسی بیاوریم

باخت به فولاد با همه تلخی هایش، برای افشین اسماعیل زاده خیلی هم بد نبود. حداقل اینکه فرصت فیکس شدن را به او داد. کمی دیر بود؛ هم برای پرسپولیس و هم برای اسماعیل زاده که می توانست خیلی بیش از اینها به پرسپولیس کمک کند. این بازیکن اما در همان نمایش نود دقیقه ای، حرفه ای گری را نه برای ما که برای هم تیمی های مدعی و مثلا ستاره اش معنا کرد و هیچ بعید نیست که تکیه گاه بعد از این پرسپولیس در خط هافبک، او باشد.
 
تعطیلات چطور می گذرد؟
 خوب نمی گذرد. به خاطر اینکه ما مهم ترین بازی هایمان را باخته ایم و هیچ جا نمی توانیم برویم. هم مردم ناراحتند و هم خودمان روی مان نمی شود از خانه برویم بیرون.

پرسپولیس پیش از دربی خیلی سخت شرایط را عوض کرده بود؛ چطور دوباره به اینجا رسید؟
 خب ما مشکلات زیادی داشتیم. از محرومیت و مصدومیت ها گرفته تا سختگیری های فدراسیون که خیلی به پرسپولیس فشار آورد و نگذاشت ما بازیکنان و تماشاگرانمان را در اختیار داشته باشیم. مدیرعامل مان هم که بازداشت شد. فکر می کنید ما چطور می توانستیم روی بعد فنی بازی ها تمرکز کنیم؟ آرامش، مهم ترین چیزی است که یک تیم می تواند داشته باشد اما ما این آرامش را نداریم و خودتان هم می بینید که در هر بازی چطور گل می خوریم.

پیش از این اتفاق ها هم از این جور گل ها کم نخورده بودید!
 خیلی هایش به خاطر بدشانسی بود. من هم این بحث را پیش نکشیدم که مثل بقیه از سوشا انتقاد کنم. اتفاقا می خواهم از او دفاع کنم و بگویم که نباید چنین هجمه ای علیه سوشا راه می افتاد. او یکی از بهترین گلرهای ایران است و خودش هم نمی خواسته چنین گلی بخورد اما شده دیگر. باید هوایش را داشته باشیم. ما نمی توانیم همه چیز را نادیده بگیریم و همه تقصیرها را بیندازیم گردن سوشا.

قبول اما این تیم پرسپولیس است و مردم از بازیکنانش انتظار دارند!
 ما هر جا می رویم مردم می گویند شما پول میلیاردی می گیرید اما به خدا اینطور نیست. در پرسپولیس شاید فقط چند نفر پول خوب می گیرند. قرارداد بقیه هم متوسط است.

یعنی مردم حتی به اندازه همین انتقادها هم حق ندارند؟
 البته که حق دارند. پرسپولیس مال مردم و هواداران است اما آنها فقط نتیجه می خواهند. ما که پول نگرفته ایم هیچ، باشگاه پول دارو هم ندارد اما با این حال بچه ها با جان و دل و برای دفاع از نام پرسپولیس بازی می کنند. بالاخره مردم هم باید اینها را درک کنند.

اما اشتباه هایی که بعضی بازیکنان در زمین انجام می دهند هیچ توجیهی ندارد!
 اشتباه همیشه هست اما مطمئن باشید ورق برمی گردد. تا ابد که بدشانسی نمی آوریم. شما همین بازی با فولاد را ببینید. این تیم در نیمه دوم در زمین خودش حبس شده بود. کاری نمی توانست بکند. یا بازی با ذوب آهن. اینکه در دقیقه 95 گل بخوری و ببازی، بدشانسی است دیگر. هر چند ما چوب خیلی اتفاق هایی را می خوریم که خودمان آنها را رقم نزده ایم. در همین چند سال چقدر تغییر مدیریتی داشتیم؟ چه بلاهایی سر پرسپولیس آمد؟ نمی دانم چرا این جور اتفاق ها فقط برای پرسپولیس می افتد!

با این وضعیت به نیم فصل دوم هم امیدی نیست؛ نه؟
 اما من خوشبینم. ما تیم خوبی هستیم و خوب بازی می کنیم اما بدشانسی می آوریم. با این حال من قول می دهم در نیم فصل دوم بهتر نتیجه بگیریم. مصدومان و محرومان که برگردند و چند تا بازیکن جدید هم بیایند، می توانیم جزو سه تیم اول باشیم.

البته اگر مدیری باشد که بتواند بازیکن بگیرد!
 بازیکن هم که نگیریم، با همین بازیکنانی که داریم می توانیم به صدر برسیم. ما حتی برای قهرمانی شانس داریم. شما ببینید ما چند تا مصدوم و محروم داریم. آنها که برگردند، تیم دوباره جان می گیرد. ما هم قول می دهیم بیشتر و بهتر از قبل تمرین کنیم تا حداقل در نیم فصل دوم بتوانیم هواداران را راضی نگه داریم و سهمیه آسیا را بگیریم. در همان بازی با فولاد اگر زود گل نمی خوردیم، نیمه اول دو تا می زدیم. در نیمه دوم هم برای برد به زمین رفته بودیم که باز اشتباه کردیم و گل دوم را خوردیم.

در عوض تو بالاخره فیکس شدی.
 من خودم تا روز بازی اصلا نمی دانستم که قرار است فیکس باشم. احساس می کنم خدا خیلی دوستم داشت و کمکم کرد. اگر مهرداد کفشگری مصدوم نمی شد، من باز هم بازی نمی کردم. از این اتفاق خوشحال نیستم اما مصدومیت کفشگری به دادم رسید.

خیلی هم البته خوش شانس نبودی چون با باخت پرسپولیس بازی خوبت اصلا به چشم نیامد!
 من کلا بازیکن خوش شانسی نیستم. اگر خوش شانس بودم در بازی با تراکتورسازی توپم می رفت توی گل. البته اشکالی ندارد. آدم همیشه باید امیدوار باشد و من هم هیچ وقت امیدم را از دست نمی دهم.

حتما کادر فنی هم از بازی ات خیلی راضی بوده که اینقدر امیدوار شده ای!
 بنده خدا آقای درخشان آنقدر ناراحت بود که اصلا نتوانست صحبت کند. همه همین وضعیت را داشتیم. در رختکن 20 دقیقه روی زمین نشسته بودیم و کسی با کسی حرف نمی زد. اصلا حواسمان به زمان نبود. از ناراحتی حتی نمی توانستیم برویم دوش بگیریم. نمی دانید چقدر دوست داشتیم انتقام بازی رفت را بگیریم اما باز هم بدشانسی آوردیم و خودمان اشتباه کردیم.

بعد از محرومیت صادقیان همه می گفتند پرسپولیس بازیکن طراح ندارد اما شاید اگر همان موقع به تو هم به اندازه بقیه فرصت می دادند، خیلی زودتر از اینها فیکس می شدی.
 شاید الان یکی از ستاره های پرسپولیس هم بودم! خدا می داند که من واقعا خوب و با جان و دل تمرین می کنم. تا حالا هم نشده اعتراض کنم که چرا بازی ام نمی دهند. همیشه تابع کادر فنی بوده ام. خود حمیدخان- درخشان- همیشه به من می گفت افشین تو بازیکن خیلی خوبی هستی. فقط باید انگیزه هایت را نگه داری و دنبال یک موقعیت باشی تا هر وقت بازی ات دادم، کار را بگیری.

حالا فکر می کنی با بازی ات مقابل فولاد این اتفاق افتاده؟
 نمی دانم اما خیلی امیدوارم. من آن یک سالی که در اروپا بودم، فکرم کاملا عوض شد و تجربه های باارزشی به دست آوردم. آنجا می دیدم مربی بازیکنی را که واقعا مستحق بازی کردن است، بیرون می گذارد و آنها هم هیچ وقت حرفی نمی زدند. اینها خیلی کمکم کرد و دیدید که امسال با وجود این همه نیمکت نشینی بدون حاشیه و اعتراض فقط تمرین کردم و منتظر فرصت ماندم. همیشه به خودم می گویم شاید من ایراد داشته ام که تا حالا بازی نمی کردم. از این به بعد هم مطمئن باشید خیلی بیشتر تمرین می کنم تا بتوانم در همه بازی ها به میدان بروم.

حتما از رفتن هم منصرف شده ای و می خواهی در پرسپولیس بمانی؛ نه؟
 فعلا که خبری از رفتن نیست. البته من تابع دستور باشگاه و کادر فنی هستم و باید ببینم آنها چه می گویند. اگر بخواهند که بمانم، با قدرت بیشتر و چند برابر قبل تمرین می کنم تا بتوانم گوشه ای از کار را بگیرم. اگر هم نخواهند، می روم و یک روز با توپ پرتر و با یک اسم بزرگتر برمی گردم و به پرسپولیس کمک می کنم.

حتی اگر قرار باشد باز هم روی نیمکت بنشینی، در پرسپولیس می مانی؟
 خودم خیلی دوست دارم بمانم چون پرسپولیس را دوست دارم اما باید تابع تصمیم باشگاه و کادر فنی باشم. من حتی نمی دانم در لیست مازاد هستم یا می خواهند که بمانم اما خودم ماندن را ترجیح می دهم.