افشین پیروانی؛ ایستاده با لبخند

این سال ها او را بیشتر به عنوان یک میهمان خوش پوش در برنامه های تلویزیونی دیده ایم. با موهای ژل زده و مرتب، کت و شلوارهای غیرتکراری و دستمال جیب های بزرگ. افشین پیروانی از شاغلام شلوغ تر است، از امیرحسین هم رسانه ای تر. عضو پرسپولیسی خانواده پیروانی ها دیر یا زود در باشگاه پرسپولیس یک پست کلیدی می گیرد، بخصوص حالا که مدرک دکترایش را هم گرفته است.

او بیشتر از 12 سال برای پرسپولیس توپ زد و این هم از شوخی های روزگار است که او علیرغم تلاش بسیار برای خداحافظی با پیراهن سرخ، با پیکان از فوتبال خداحافظی کرد. اختلاف میان پروین- افشین بالا گرفته بود و علیرغم وساطت ها و حتی نیم فصل صبوری وقتی متوجه شد درهای بازگشت او را با بتن بسته اند، ترجیح داد کفش هایش را آویزان کند. خودش آذر 84 گفت: «قبل از اینکه به من بگویند نیا و یک ورزشگاه فریاد بزند که برو، تصمیم گرفتم خودم بروم. البته این تصمیم به این سادگی عملی نشد و با خیلی ها مشورت کردم. حتی برادرانم غلام و امیرحسین مخالف بودند و عقیده داشتند من می توانم بازی کنم اما بالاخره من بر احساساتم غلبه کردم و فوتبال را کنار گذاشتم».

او از برق به تیم ملی المپیک رفت ولی از بانک تجارت به پرسپولیس آمد و آنجا به عنوان یکی از رکوردداران بستن بازوبند کاپیتانی تبدیل شد. دو گل مشهورش به آلیما و استقلال در فینال جام حذفی او را در قلب هواداران ماندگار کرد، مثل ایستادنش در خط دفاعی پرسپولیس، جایی که بعد از محمد پنجعلی به هواداران یک اطمینان قلبی بخشید. جام ها از راه رسید، شهرت، محبوبیت به خاطر عضویت در تیم ملی رؤیایی 98، سبیل های قیطانی و میمیک صورتی که انگار همیشه می خندید. او اندک اندک نگاه به مدافع آخر را عوض کرد. کمتر زیر توپ می زد، بازیسازی می کرد، به جای خطاهای بی رحمانه که نشانه تعصب در آن روزها بود فقط توپ را می زد، یکی از بهترین پوشش دهنده ها شد، یک رهبر در خط دفاعی که گاهی نفوذناپذیر می شد.

افشین پیروانی کت و شلوار پوشید، در تیم ملی دستیار امیر قلعه نویی شد، بعد پرسپولیس و استیل آذین و سنگ آهن بافق و ... با کارلوس کی‎روش گرم و پرشور شروع کرد ولی افتاد مشکل ها. رابطه چنان به هم ریخت که کارلوس کی روش در گفت وگویی مدعی شد افشین پیروانی به عنوان مدیر تیم ملی ایران از اعتماد او سوءاستفاده کرده و زمانی که او برای استراحت خواب بوده، هدایتی را به اتاق بازیکنان برده تا زمینه انتقال سیدجلال حسینی و وحید امیری را شکل دهند!

کمیته اخلاق، شکایت، محکومیت، تبرئه و ... و او هنوز با همان گونه های برجسته می خندد. عده ای او را گوشت قربانی دعوای برانکو-کی روش می دانند. هیزمی که کی روش روی آتش ریخت. خودش می گوید از نظر فنی برانکو از کی روش بهتر است اما نظم و انضباط کی روش خیلی بهتر بود.

او جوان تر از آن به نظر می رسد که 50 سالش باشد، هنوز مثل جوانی هایش برای استقلالی ها کری می خواند و با آنکه مدرک مربیگری حرفه ای فیفا را دارد اما بعید است برنامه ای برای نشستن روی نیمکت مربیگری داشته باشد. پسر شیرازی فوتبال ایران هنوز هم مثل وقتی که بازی می کرد و تحت فشار مهاجم حریف قرار می گرفت و با زیرکی توپ را نزدیک نقطه کرنر می برد و با زیرکی خودش را زمین می زد و خطا می گرفت، این روزها در گوشه ای آرام گرفته و احتمالاً فکرهای بزرگی در سر دارد. چیزهایی مثل مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس شدن یا خیز برداشتن برای فتح کرسی ریاست فدراسیون فوتبال!