افکار پروفسور؛ برانکو در دوراهی انتخاب

برانکو ایوانکوویچ اگر بخواهد تیمش را برای بازی هفته آینده مقابل استقلال خوزستان چیدمان کند، آنچه در برابر فولاد خوزستان رقم خورد را ملاک انتخاب ترکیب جدید قرار خواهد داد. به خصوص آن نقطه که بازیکنان همواره حاضر در ترکیب، نیمکت نشین شدند تا تازه ها در ترکیب اصلی بازی کند. شاید شکست پرسپولیس در اهواز ریشه در همین تغییراتی داشته باشد که در ترکیب اصلی  اعمال شد. برانکو آزمون بازی با ترکیب جدید را لااقل در هفته هفدهم با شکستی تلخ سپری کرد و هیچ بعید نیست که او در بازی آتی، تیمش را همان گونه به میدان بفرستد که در نیم فصل اول دیده بودیم؛ با حداقل تغییرات و اتکا به همان تیم سابق.

حال شاید این پرسش مطرح شود که چرا سرخ ها با تازه از راه رسیده هایی همچون سروش رفیعی، مهدی شیری و بودیمیر در گام اول نیم فصل دوم مقابل پدیده موفق بودند، که همین سوال می تواند تایید و مقدمه ای باشد بر تشویش افکار برانکو برای بازی بعد. آری، برانکو از یک سو باخت به فولاد خوزستان را ملاک بازی ندادن به بازیکنان جدید قرارخواهد داد و از طرفی هم برد در ایستگاه اول نیم فصل دوم مقابل پدیده سد راهش خواهد شد! این بدترین وضعیتی است که یک مربی می تواند تجربه کند. اینکه با تردید ترکیب آینده تیمش را برگزیند و این برد و باخت ها افکارش را به هم بریزد.

شاید برانکو برای یافتن پاسخ این ابهام ها لازم باشد به چند ماه قبل رجوع کند. آن روزها که منتقدان به پروفسور گوشزد می کردند که با جذب ستاره های لیگ، هارمونی شگفت انگیز تیمش را برای نیم فصل دوم برهم نزند، اما او راه دیگری را رفت و خودش را در مسیری قرارداد که ناچار به استفاده و بهره گیری از بازیکنانی همچون شیری، رفیعی، ترابی و بودیمیر باشد. بازیکنانی که به خودی خود هرگز نمی توانند خریدهای بدی برای برانکو و پرسپولیس محسوب شوند، اما همین ستاره ها وقتی وارد چرخه تیم یکدست ماه های اخیر می شوند، شاید برای زمانی قابل توجه هماهنگی را از تیم بگیرند.